Με τον αποκλεισμό αμερικανικών και ισραηλινών πλοίων, καθώς και με την επιβολή «διοδίων» στα «εχθρικά» κράτη, επιχειρεί η Τεχεράνη να ελέγξει την επόμενη ημέρα στα Στενά του Ορμούζ. Το προτεινόμενο σχέδιο συμφωνίας μεταξύ Ιράν και Ομάν για τη διαχείριση της κρίσιμης θαλάσσιας οδού, το οποίο ήδη εξετάζεται από το ιρανικό κοινοβούλιο, περιπλέκει τις προσδοκίες για άμεση επανέναρξη των ενεργειακών ροών.

Σύμφωνα με το πρακτορείο Fars, το προσχέδιο προβλέπει ιρανικό έλεγχο κατά την είσοδο των πλοίων, κοινή εποπτεία με το Ομάν κατά την έξοδο μέσω ενός «κεντρικού διαδρόμου», αλλά και αυστηρές χρεώσεις για περιβαλλοντικά κόστη.

Αν και το προηγούμενο διάστημα αμφότερες οι πλευρές άφηναν να εννοηθεί πως επίκειται συμφωνία, με τον Ντόναλντ Τραμπ να δηλώνει ότι οι διαπραγματεύσεις βαίνουν «καλώς», το χάσμα παραμένει. Η Ουάσιγκτον απορρίπτει κατηγορηματικά την επιβολή τελών διέλευσης, απαιτώντας την πλήρη επιστροφή στο προπολεμικό καθεστώς ελεύθερης ναυσιπλοΐας. Στον αντίποδα, το Ιράν θέτει ως αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση την άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού, σε συνδυασμό με την ελάφρυνση των πετρελαϊκών κυρώσεων και την αποδέσμευση κεφαλαίων.

Όπως επισημαίνουν Αμερικανοί αναλυτές, αντί για αμοιβαίες υποχωρήσεις, καταγράφεται κλιμάκωση των απαιτήσεων. Εντούτοις, μια ενδεχόμενη εκτόνωση της κατάστασης γύρω από το Ορμούζ δεν θα ανακούφιζε απλώς την παγκόσμια οικονομία, αλλά θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για τον ευρύτερο γεωπολιτικό διάλογο, συμπεριλαμβανομένου του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος.