Κατόπιν έκκλησης της Σαουδικής Αραβίας, η Κίνα φέρεται να ζήτησε από την Τεχεράνη να περιορίσει τη δράση των Χούθι, σύμφωνα με τρεις ιρανικές πηγές. Ειδικότερα, όπως μεταδίδει το Reuters, το Ριάντ απευθύνθηκε στο Πεκίνο μετά την ταχεία προέλαση των Χούθι στις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας και γύρω από το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, εξελίξεις που εκθέτουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο τις σαουδαραβικές πετρελαϊκές εξαγωγές και τη ναυτιλία γενικότερα.

Ενώ δημόσια το Πεκίνο απευθύνει εκκλήσεις για αυτοσυγκράτηση και αποκατάσταση της ασφαλούς ναυσιπλοΐας, το παρασκηνιακό του μήνυμα ήταν πιο αυστηρό. Η Κίνα ζητά από το Ιράν να χρησιμοποιήσει την επιρροή του στην ομάδα της Υεμένης για να αποτρέψει την εξάπλωση της σύγκρουσης σε ενεργειακές οδούς από τις οποίες εξαρτάται, μεταξύ άλλων, και η κινεζική οικονομία. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η Τεχεράνη απάντησε πως η περιφερειακή ειρήνη προϋποθέτει τον τερματισμό του αμερικανο-ισραηλινού πολέμου εναντίον του Ιράν, ενώ διευκρινίζεται ότι οι Κινέζοι αξιωματούχοι δεν διατύπωσαν ρητές απειλές για άσκηση οικονομικής πίεσης.

Σε απάντηση σε αίτημα του Reuters για σχόλιο σχετικά με αυτό το θέμα, το κινεζικό Υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε: «Η Κίνα δεν επιθυμεί να δει τις περιφερειακές εντάσεις να επεκτείνονται περαιτέρω στην Υεμένη και στην Ερυθρά Θάλασσα. Η κλιμάκωση της περιφερειακής αστάθειας δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα κανενός».

Όπως όλα δείχνουν, ο κίνδυνος διεύρυνσης της κρίσης είναι άμεσος. Με τα Στενά του Ορμούζ να τελούν ήδη υπό ουσιαστικό αποκλεισμό από το Ιράν, οι συνεχιζόμενες επιθέσεις των Χούθι στην Ερυθρά διαταράσσουν ταυτόχρονα και τις δύο κύριες θαλάσσιες αρτηρίες εξαγωγής πετρελαίου της Μέσης Ανατολής. Η Κίνα, η οποία αντλεί περίπου το ήμισυ των πετρελαϊκών της εισαγωγών από την περιοχή, αποτελεί τον μεγαλύτερο αγοραστή του ιρανικού αργού. Σύμφωνα με την Kpler, οι κινεζικές αγορές αντιστοιχούν σε πάνω από το 80% των ιρανικών θαλάσσιων εξαγωγών, με μέσο όρο 1,4 εκατ. βαρέλια ημερησίως.

Παρά την εξάρτηση της Τεχεράνης από τα κινεζικά κεφάλαια εν μέσω κυρώσεων, η επιρροή του Πεκίνου έχει όρια. Στο εσωτερικό του Ιράν καταγράφεται δυσαρέσκεια για τις περιορισμένες κινεζικές επενδύσεις εκτός πετρελαϊκού τομέα μετά τη συμφωνία συνεργασίας του 2021, ειδικά σε σύγκριση με το ετήσιο εμπόριο ύψους $300 δισ. που διατηρεί η Κίνα με τις χώρες του Κόλπου. Όπως επισημαίνουν αναλυτές, το κρίσιμο τεστ θα είναι εάν το Πεκίνο είναι τελικά διατεθειμένο να χρησιμοποιήσει το οικονομικό του βάρος ως πραγματικό μοχλό πίεσης προς την Τεχεράνη.