«Τα δικαιώματα του Ναυτικού ταξιδεύουν μαζί του, σε κάθε θάλασσα, σε κάθε ωκεανό και κάτω από κάθε σημαία».

Αυτό ήταν το κύριο μήνυμα του Γενικού Γραμματέα της ΠΝΟ, Καπτ. Μανώλη Τσικαλάκη μιλώντας στο περιθώριο του Διεθνούς Συμποσίου για τη συμπλήρωση των 20 ετών από την υιοθέτηση της MLC, που συνδιοργανώνει σήμερα η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία (Π.Ν.Ο.) και η Ομοσπονδία Εργαζομένων Μεταφορών, Πετρελαιοειδών και Γεωργίας της Κύπρου (ΟΜΕΠΕΓΕ – ΣΕΚ).

Υπενθυμίζεται ότι η MLC υιοθετήθηκε από την Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO) το 2006 και τέθηκε σε ισχύ το 2013. Πολύ γρήγορα αναγνωρίστηκε ως το «τέταρτο θεμέλιο» του διεθνούς ναυτικού δικαίου, δίπλα στις Συμβάσεις:- SOLAS MARPOL και STCW.

Κατά τον Γενικό Γραμματέα ο χαρακτηρισμός «τέταρτο θεμέλιο» δεν είναι τυχαίος δεδομένου ότι «η MLC ενίσχυσε περαιτέρω αυτό το οικοδόμημα εκεί όπου υπήρχε το σημαντικότερο κενό: στον άνθρωπο».

Διότι, σχολίασε ο Καπτ. Τσικαλάκης, πίσω από κάθε πλοίο, πίσω από κάθε λιμάνι και πίσω από κάθε προϊόν που φτάνει στον προορισμό του, βρίσκεται ο Ναυτικός. Ένας άνθρωπος που εργάζεται για μήνες μακριά από την οικογένειά του, κάτω από απαιτητικές και συχνά δύσκολες συνθήκες, αναλαμβάνοντας καθημερινά τεράστια ευθύνη.

Κατά τον ίδιο, η MLC υπενθύμισε στη διεθνή κοινότητα κάτι αυτονόητο, αλλά όχι πάντα δεδομένο. «Ότι η αξιοπρέπεια στην εργασία δεν σταματά στον προβλήτα. Τα δικαιώματα του Ναυτικού ταξιδεύουν μαζί του, σε κάθε θάλασσα, σε κάθε ωκεανό και κάτω από κάθε σημαία. Αυτή είναι η πραγματική ιστορική σημασία της Σύμβασης».

Πρόσθεσε δε ότι η Σύμβαση δεν αποτέλεσε απλώς ακόμη ένα νομικό κείμενο αλλά μια παγκόσμια κοινωνική συμφωνία για τη ναυτιλία. «Μια συμφωνία που απέδειξε ότι η ανταγωνιστικότητα και η επαγγελματική δικαιοσύνη όχι μόνο μπορούν να συνυπάρχουν, αλλά αποτελούν προϋπόθεση η μία της άλλης».

Η ιστορία της MLC, είπε, είναι ταυτόχρονα και μια ιστορία επιτυχημένου κοινωνικού διαλόγου, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της τριμερούς συνεργασίας μεταξύ Κράτους, Εφοπλισμού και Ναυτεργασίας.

Ο Γενικός Γραμματέας στάθηκε επίσης στις σύγχρονες προκλήσεις που διέπουν σήμερα, είκοσι χρόνια μετά την υιοθέτηση της MLC, το ναυτικό επάγγελμα και δεν είναι άλλες από την ψηφιοποίηση, την τεχνητή νοημοσύνη, την αυτοματοποίηση, την πράσινη και ενεργειακή μετάβαση, τις νέες περιβαλλοντικές απαιτήσεις, την κυβερνοασφάλεια και τις γεωπολιτικές εξελίξεις. «Μέσα σε όλες αυτές τις αλλαγές, υπάρχει πάντα μία σταθερά… ο άνθρωπος. Όσο κι αν εξελίσσονται τα πλοία, όσο κι αν αλλάζουν τα καύσιμα, όσο προηγμένα κι αν γίνονται τα ψηφιακά συστήματα, η καρδιά της ναυτιλίας και του πλοίου εξακολουθεί να είναι ο Ναυτικός».

Στο ίδιο μήκος κύματος επεσήμανε ότι οι Ναυτικοί δεν είναι ρομπότ, αλλά αντιθέτως είναι υπεύθυνοι για τη μεταφορά πάνω από το 80% των εμπορευμάτων που καταναλώνουμε σήμερα. «Στην Γενεύη το 2025 προωθήθηκαν τα δικαιώματά τους. Δικό μας καθήκον – ως εκπρόσωποί τους– είναι να κάνουμε τα νέα αυτά δικαιώματα πράξη. Γιατί γνωρίζουμε καλά ότι καμία διεθνής σύμβαση δεν εφαρμόζεται από μόνη της!  Χρειάζεται διαρκής επαγρύπνηση. Χρειάζονται ισχυροί θεσμοί. Χρειάζονται υπεύθυνες κυβερνήσεις. Χρειάζονται συνεπείς εργοδότες. Και πάνω απ’ όλα χρειάζονται ισχυρές, ανεξάρτητες και υπεύθυνες συνδικαλιστικές οργανώσεις που να υπερασπίζονται καθημερινά τα δικαιώματα των ναυτικών».

Τέλος εξήρε τη συνεργασία Ελλάδας και Κύπρου σε σημαντικά ναυτιλιακά ζητήματα, τονίζοντας ότι τα δύο κράτη ενώνει η κοινή ιστορία, η κοινή ναυτική παράδοση και οι κοινές προκλήσεις. «Κυρίως όμως μας ενώνει η κοινή πεποίθηση ότι το μέλλον της ναυτιλίας δεν μπορεί να οικοδομηθεί χωρίς κοινωνικό διάλογο, διεθνή συνεργασία και σεβασμό στον άνθρωπο».

Κλείνοντας τον χαιρετισμό του ο Καπτ. Μανώλης Τσικαλάκης υπογράμμισε ότι «η MLC εξακολουθεί να μας εμπνέει και μας υπενθυμίζει ότι η πραγματική πρόοδος δεν είναι μόνο τεχνολογική… είναι και κοινωνική! Η βιώσιμη ναυτιλία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αξιοπρεπή εργασία. Η οικονομική ανάπτυξη αποκτά πραγματικό νόημα μόνο όταν συνοδεύεται από κοινωνική πρόοδο. Και ακόμη ότι η ναυτιλία του αύριο θα είναι πραγματικά ισχυρή μόνο εφόσον παραμείνει βαθιά ανθρώπινη».