Σταύρος Μιχαηλίδης: «Καταθέτω την αγωνία μου για το μέλλον του Λιμενικού Σώματος»

    607
    Σταύρος Μιχαηλίδης: «Καταθέτω την αγωνία μου για το μέλλον του Λιμενικού Σώματος»

    Του Σταύρου Γ. Μιχαηλίδη, Υποναύαρχου (ε.α.) Λ.Σ.

    Με αφορμή το άρθρο των Ν.Χ. της 19ης Σεπτεμβρίου 2017 με τίτλο «Πάλι πειράματα με το Λ.Σ. ;» δημοσίευμα προφανώς απότοκο του ναυαγίου του Δ/Ξ  «Αγία Ζώνη ΙΙ» και της πολιτικής ηγεσίας του ΥΕΝ στο να διαχειριστεί αποτελεσματικά το συμβάν και τις συνέπειες που ακολούθησαν, καταθέτω τα εξής:

    Το Λιμενικό Σώμα είναι γνωστό ότι ιδρύθηκε το 1919 επί κυβερνήσεως Ελευθερίου Βενιζέλου (Νόμος 1753) με αρμοδιότητες την διοίκηση του Εμπορικού Ναυτικού, της αστυνόμευσης των λιμένων και των ακτών και την διοίκηση του από το 1861 ιδρυθέντος Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου.

    Ήταν μια ευφυής κυβερνητική πράξη η οποία αποδείχθηκε στον χρόνο ότι δούλεψε πολύ ικανοποιητικά συμβάλλοντας σημαντικά στην θετική εξέλιξη της εμπορικής ναυτιλίας.

    Να ληφθεί δε υπόψη την εποχή που ιδρύθηκε το Λ.Σ. μεγάλο ποσοστό Ελλήνων κατείχε μόνο στοιχειώδη εκπαίδευση, εν τούτοις, απαίτηση για την ένταξη στις τάξεις  των Αξιωματικών Λ.Σ. ήταν ο υποψήφιος να είναι κάτοχος πανεπιστημιακού τίτλου.

    Δυστυχώς έκτοτε μέχρι σήμερα για την εκπαίδευση, επιμόρφωση και κατάρτιση των Αξιωματικών και στελεχών του Λ.Σ. δεν έχουν αλλάξει επί της ουσίας πολλά. Δεν έχουν δημιουργηθεί σύγχρονες σχολές Λιμενικού Σώματος για καμία βαθμίδα στελεχών ούτε φυσικά ειδικά σχολεία επιμόρφωσης.

    Η εκπαίδευση και επιμόρφωση των στελεχών του Λ.Σ. είναι αποσπασματική, υποστηρίζεται «παρακλητικά» από σχολές και υποδομές άλλων φορέων και φυσικά δεν ακολουθεί κανένα σύγχρονο εκπαιδευτικό ή επιμορφωτικό πρόγραμμα. Αποτελεί δε, μοναδική περίπτωση πια στην χώρα μας ότι η επιλογή των Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Λιμενοφυλάκων πραγματοποιείται ακόμα με «εσωτερικές διαδικασίες» και όχι με το σύστημα των πανελληνίων εξετάσεων που έχουν υιοθετήσει εδώ και πολλά χρόνια οι ένοπλες δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας.

    Η συναισθηματική και υπηρεσιακή μου σύνδεση τόσες δεκαετίες με το Λ.Σ. και έχοντας βιώσει εξαιρετικά δύσκολες επιχειρησιακές καταστάσεις μου επιτρέπουν να διακρίνω τις σοβαρές αδυναμίες που εμφανίζει τα τελευταία χρόνια και να καταθέσω, χωρίς ταμπού, την αγωνία μου για την κατάσταση και το μέλλον του Λιμενικού Σώματος.

    Το Λιμενικό Σώμα έχει ως κύρια αποστολή την διοίκηση με ότι αυτό επιτελικά συμπεριλαμβάνει, της μεγαλύτερης στον κόσμο ναυτιλίας και σημαντικότατου πυλώνα της εθνικής μας οικονομίας. Ως εκ τούτου επιβάλλεται ο διοικητικός αυτός φορέας να διακρίνεται για υψηλό επιστημονικό επίπεδο γνώσεων και εμπειριών.

    Η επιμόρφωση και μετεκπαίδευση σήμερα των Αξιωματικών και στελεχών του Λ.Σ. επαφίεται αποκλειστικά στην υπηρεσιακή συνείδηση, ενδιαφέρον και μέριμνα των ιδίων και όχι σε οργανωτική απαίτηση του Σώματος που υπηρετούν.

    P8020135

    Δεν θα αναφερθώ στην ανεπάρκεια ή και καταπάτηση των διατάξεων αναφορικά με τις τοποθετήσεις, μεταθέσεις στελεχών  κλπ. Η ανισορροπία στην δύναμη των Λιμενικών Αρχών καταδεικνύει του λόγου το αληθές. Σκανδαλώδης περίσσια Αξιωματικών και στελεχών άνευ αντικειμένου σε κάποιες Λιμενικές αρχές και υπηρεσίες του ΥΕΝ και απαράδεκτη έλλειψη σε άλλες.

    Τα προαναφερόμενα έχουν επηρεάσει σημαντικά την αποτελεσματικότητα της αποστολής του, την κοινωνική του αποδοχή, το υψηλό κύρος που επιβάλλεται να διατηρεί στην μεγάλη βιομηχανία που διοικεί, την αυτοπεποίθηση των στελεχών και την απαραίτητη πειθαρχία που οφείλει να διέπει το στρατιωτικά οργανωμένο Λιμενικό Σώμα.

    Οι αδυναμίες αυτές ενθαρρύνουν «πονηρούς νόες» γνωστών κύκλων να μηχανεύονται και να μεθοδεύουν,για ιδιοτελείς σκοπούς, την διάλυση του ΥΕΝ, τον κατακερματισμό ή την μετακίνηση του Λ.Σ. από Υπουργείο σε Υπουργείο και το «ψαλίδισμα» των αρμοδιοτήτων του. Πολιτικές που κόστισαν στο παρελθόν και σε μεγάλο βαθμό ευθύνονται για την στασιμότητα ή αναβλητικότητα στην επίλυση των προβλημάτων, αδρανοποιούν το σημαντικό στελεχιακό δυναμικό και καθιστούν το Λιμενικό απλά ένα γραφειοκρατικό Οργανισμό.

    Στις τάξεις του Λιμενικού Σώματος έχουν υπηρετήσει τα χρόνια που πέρασαν εκατοντάδες πρόσωπα που διακρίθηκαν σε διεθνές επίπεδο για τις γνώσεις, την επιστημονική τους κατάρτιση και συνεισφορά τους στην ανάπτυξη της ελληνικής ναυτιλίας. Και σήμερα υπάρχουν δεκάδες στελέχη με υψηλότατο επίπεδο γνώσεων και ικανοτήτων.

    Εν κατακλείδι, η Ελλάδα επί σχεδόν ένα αιώνα έχει ένα πολύ καλό «εργαλείο» για την διοίκηση και εξυπηρέτηση της μεγαλύτερης σε διεθνές επίπεδο βιομηχανίας της. Είναι καιρός χωρίς πειράματα, ιδεοληψίες και δισταγμούς τον φορέα που επιτυχώς συνέβαλε σημαντικά στην κατάκτηση του «επισείοντα» της ναυτιλίας μας να τον εκσυγχρονίσει και να τον αναδιοργανώσει προκειμένου να «εκτινάξει» την αποτελεσματικότητα της αποστολής του επ’ ωφελεία της Πατρίδας, των στελεχών του και της μεγάλης εμπορικής μας ναυτιλίας.