Στη σκιά των παγκόσμιων εμπορικών ανακατατάξεων, τα λιμάνια της Κασπίας και της Μαύρης Θάλασσας εξελίσσονται σε κομβικούς μεταφορικούς και διαμετακομιστικούς πόλους, διαδραματίζοντας καταλυτικό ρόλο στη σύνδεση της Ασίας με την Ευρώπη.

Αρχικά, σε ό,τι αφορά την Κασπία Θάλασσα, οδηγό της επενδυτικής «κούρσας» αποτελεί το Αζερμπαϊτζάν. Αναλυτικά, το παράκτιο κράτος της Κασπίας Θάλασσας πρόκειται να εκκινήσει έργα βυθοκόρησης στον λιμένα Baku International Sea Trade Port, αρχής γενομένης από το 2027. Σύμφωνα με τη διοίκηση του λιμένα, η υποχώρηση της στάθμης του νερού στην Κασπία Θάλασσα αποτελεί ευρύτερα μια πρόκληση για όλα τα παράκτια κράτη, καθώς το μέγεθος των πλοίων που προσεγγίζουν τα λιμάνια τους, και κατ’ επέκταση ο όγκος των εμπορευμάτων που μεταφέρουν, υπόκεινται σε περιορισμούς. Τα έργα βυθοκόρησης στον λιμένα Baku International Sea Trade Port θα ολοκληρωθούν σε ορίζοντα διετίας.

Παράλληλα, έντονο και συνάμα διεθνές είναι το επενδυτικό ενδιαφέρον που προσελκύουν τα λιμάνια της Γεωργίας στη Μαύρη Θάλασσα. Από την πλευρά της, η Τιφλίδα πρόκειται να επενδύσει $700 εκατ. στην κατασκευή του λιμένα Anaklia Deep Sea Port, που, όπως φανερώνει και η ονομασία του, το βάθος του θα επιτρέπει την προσέγγιση μεγαλύτερων πλοίων. Συνολικά, μαζί με τις επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα στο εν λόγω project, το επενδυμένο κεφάλαιο για την κατασκευή του Anaklia Deep Sea Port ανέρχεται σε $1,1 δισ. Το νέο λιμάνι θα ξεκινήσει τη λειτουργία του το 2029. Σε πρώτη φάση θα διαθέτει δυναμικότητα διακίνησης τουλάχιστον 600.000 TEUs, καθώς και περίπου 10 εκατ. τόνων ξηρού φορτίου.

Επιπροσθέτως, η λιμενική βιομηχανία της Γεωργίας ελκύει επενδύσεις από το Ουζμπεκιστάν, το οποίο σχεδιάζει να ενισχύσει τον ρόλο του στην εφοδιαστική αλυσίδα, αναπτύσσοντας ένα νέο κέντρο logistics, δυναμικότητας 500.000 τόνων, στον λιμένα Poti της Γεωργίας, εντός του 2027.

Με την υλοποίηση των παραπάνω έργων, θα ενισχυθεί σημαντικά και ο «Μεσαίος Διάδρομος» (Middle Corridor), ένα πολυτροπικό δίκτυο μεταφορών που ενώνει την Κίνα και τη Νοτιοανατολική Ασία με την Ευρώπη. Το δίκτυο αυτό διασχίζει το Καζακστάν, την Κασπία Θάλασσα, το Αζερμπαϊτζάν, τη Γεωργία και την Τουρκία, καταλήγοντας τελικά στην Ευρώπη. Πρόκειται για μια εναλλακτική «οδό» για τις εξαγωγές της Ασίας προς την Ευρώπη, έναντι των θαλάσσιων μεταφορών μέσω της Διώρυγας του Σουέζ, του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδος, αλλά και του Βόρειου Περάσματος. Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) επισημαίνει ότι το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα του «Μεσαίου Διαδρόμου» είναι η ταχύτητα, δεδομένου ότι οι εξαγωγές της Κίνας προς την Ευρώπη δύνανται να φτάσουν στον προορισμό τους μέσα σε δύο με τρεις εβδομάδες.