Η ανάπτυξη της πλωτής υπεράκτιας αιολικής ενέργειας αναμένεται να ενισχύσει αισθητά, από τα τέλη της δεκαετίας, τη ζήτηση για πλοία υψηλών επιχειρησιακών δυνατοτήτων, ενώ περιορισμοί διαθεσιμότητας ενδέχεται να εμφανιστούν σε ορισμένες κατηγορίες ήδη από το 2029. Το συμπέρασμα προκύπτει από νέα έκθεση του Αμερικανικού Νηογνώμονα ABS, η οποία εκπονήθηκε σε συνεργασία με την Intelatus Global Partners και εξετάζει τις ανάγκες του αναδυόμενου κλάδου σε πλοία εγκατάστασης και τεχνικής υποστήριξης.

Κεντρικό ρόλο αναμένεται να διαδραματίσουν τα μεγάλα πλοία χειρισμού αγκυρών και εφοδιασμού (AHTS), καθώς και τα πλοία υποστήριξης πολλαπλών χρήσεων (MPSV). Τα πλοία αυτά θα χρησιμοποιούνται για την προεγκατάσταση αγκυρών και γραμμών πρόσδεσης, τη ρυμούλκηση των πλωτών βάσεων, τη σύνδεση και την τάνυση των συστημάτων αγκυροβολίας, καθώς και την τοποθέτηση των υποθαλάσσιων καλωδίων διασύνδεσης των ανεμογεννητριών.

Η κλίμακα των έργων δημιουργεί σημαντικά μεγαλύτερες απαιτήσεις σε σχέση με τις συμβατικές υπεράκτιες εγκαταστάσεις. Ενδεικτικά, ένα πλωτό αιολικό πάρκο ισχύος 1 GW μπορεί να περιλαμβάνει 66 πλωτές μονάδες, 198 άγκυρες και συνολικά 198 χιλιόμετρα γραμμών πρόσδεσης. Αντίθετα, μια τυπική πλωτή μονάδα παραγωγής, αποθήκευσης και εκφόρτωσης πετρελαίου (FPSO) χρησιμοποιεί περίπου 16 άγκυρες και 40 χιλιόμετρα γραμμών πρόσδεσης. Οι αυξημένες απαιτήσεις δεν αφορούν μόνο τον αριθμό των διαθέσιμων πλοίων, αλλά και τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους. Η επιφάνεια και η αντοχή του καταστρώματος, η δυνατότητα αποθήκευσης και χειρισμού αλυσίδων, ο αριθμός και η ισχύς των βαρούλκων, καθώς και η ύπαρξη υποθαλάσσιων γερανών με ενεργή αντιστάθμιση κατακόρυφης κίνησης, αναμένεται να αποτελέσουν κρίσιμα κριτήρια καταλληλότητας.

Σύμφωνα με τα σενάρια της έκθεσης, η ζήτηση για κατάλληλα AHTS και MPSV θα ενισχυθεί ουσιαστικά από τα τέλη της δεκαετίας του 2020. Η ταυτόχρονη διατήρηση υψηλής ζήτησης από τον υπεράκτιο κλάδο πετρελαίου και φυσικού αερίου μπορεί να περιορίσει περαιτέρω τη διαθεσιμότητα των συγκεκριμένων πλοίων, δημιουργώντας ανάγκη για έγκαιρες επενδύσεις και προετοιμασία του στόλου. Συνεπώς, οι πλοιοκτήτες και οι διαχειριστές θα πρέπει να αξιολογήσουν κατά πόσο τα υφιστάμενα πλοία υπεράκτιας υποστήριξης μπορούν να αξιοποιηθούν χωρίς μετατροπές, εάν απαιτούν τεχνική αναβάθμιση ή εάν ορισμένες εργασίες θα χρειαστούν ειδικά σχεδιασμένες νέες ναυπηγήσεις.

Η αγορά της πλωτής αιολικής ενέργειας βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο, αλλά αναμένεται να αποκτήσει μεγαλύτερη βαρύτητα κατά την επόμενη δεκαετία. Η παγκόσμια εγκατεστημένη ισχύς εκτιμάται ότι μπορεί να αυξηθεί από περίπου 270 MW το 2025 σε 5 GW έως το 2035 και σε περισσότερα από 14 GW έως το 2040. Η Ευρώπη προβλέπεται να συγκεντρώσει περίπου το 70% των νέων εγκαταστάσεων έως το 2040, με την Ελλάδα να περιλαμβάνεται μεταξύ των αναδυόμενων ευρωπαϊκών αγορών του κλάδου.