Απόσπασμα από τη χθεσινή ομιλία του υουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Θοδωρή Δρίτσα κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Επείγουσες διατάξεις για την εφαρμογή της Συμφωνίας δημοσιονομικών στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων και άλλες διατάξεις»:
«Μετά τη συμφωνία του καλοκαιριού του 2015 και σε πολύ στενές συνθήκες, η Κυβέρνησή μας κατάφερε, αντί να δοθεί το 67% των μετοχών στον νέο παραχωρησιούχο, να δοθεί το 51% στη διαγωνιστική διαδικασία και το άλλο 16% κρατήθηκε, με αναβλητικές αιρέσεις, εάν και εφόσον υλοποιηθούν και εξασφαλιστούν μέσα σε αυτήν την πενταετία.
Η ακτογραμμή των Λιπασμάτων, μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο και καθόλου εύκολα σας βεβαιώνω, εξαιρέθηκε. Εξαιρέθηκαν, επίσης: Η προστασία πολλών αρχαιολογικών χώρων και άλλων περιοχών παραλιμένιων δήμων. Η διασφάλιση της κρίσης κρίσιμων εγκαταστάσεων του Λιμενικού Σώματος και προβλητών μέσα στο λιμάνι του Πειραιά. Διαφορετικά δεν θα είχε λιμενική εγκατάσταση για να χρησιμοποιεί το Λιμενικό Σώμα, σύμφωνα με την προκήρυξη, που ήταν σε εξέλιξη και την αλλάξαμε σε πιεστικό χρόνο με κρατικιστικές δήθεν επιδιώξεις. Η εξασφάλιση αναπτυξιακών στόχων για την Προβλήτα 1. Το κόστος ασφάλειας του λιμένα από τον κώδικα ISPS και την εφαρμογή του, αντί εκεί που προβλεπόταν να το έχει το κράτος, το ανέλαβε ο επενδυτής. Η προστασία ακινήτων εκτός χερσαίας λιμενικής ζώνης. Η περιφρούρηση του δημόσιου χαρακτήρα και των δημοσίων συμφερόντων σε μια σειρά από ζητήματα. Τέλος, η κατοχύρωση, σε ένα πρώτο επίπεδο αλλά πολύ σημαντικό, και η αναφορά, που δεν υπήρχε στο σχέδιο μέχρι εκείνη τη στιγμή, των σταθερών και ασφαλών εργασιακών σχέσεων και για το λιμάνι του Πειραιά επί του προκειμένου και συνεχίζουμε για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Και δεν έχει τελειώσει αυτή η διαδικασία.
Στις νέες συνθήκες των ιδιωτικοποιημένων λιμανιών, που προέκυψε και για τη δικιά μας Κυβέρνηση μέσα από τους γνωστούς τρόπους και τις γνωστές διαδικασίες, δεν σταματήσαμε και δεν θα σταματήσουμε οι εργασιακές σχέσεις και στον Πειραιά και στη Θεσσαλονίκη να είναι σχέσεις σταθερές και ασφαλείς και όχι σχέσεις επισφαλών κανόνων εργασίας.
Σε κάθε περίπτωση, ξεκινώντας έναν νέο τρόπο διοίκησης των λιμένων και με βάση τις εξελίξεις στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, διαμορφώνουμε ένα νέο λιμενικό μοντέλο και με τις νέες αρμοδιότητες και τον αυτοέλεγχο που αναθέτουμε στη Ρυθμιστική Αρχή Λιμένων, που παύει να είναι ένα φύλλο συκής, δήθεν ελέγχου και γίνεται ένα ουσιαστικό εργαλείο ελέγχου στα ζητήματα των κανόνων του ανταγωνισμού. Στη δε Δημόσια Αρχή Λιμένων, που ακριβώς ιδρύεται για πρώτη φορά και αποτελεί μια κατά αναλογία εφαρμογή του ευρωπαϊκού προτύπου και μοντέλου που υπάρχει σε όλα τα λιμάνια της Ευρώπης, αναθέτουμε όλες τις δημοσίου συμφέροντος αρμοδιότητες που είχε μέχρι τώρα ο Οργανισμός Λιμένα Πειραιά και ιδιωτικοποιούμενος δεν μπορεί πλέον να τις κρατήσει, κάτι που γίνεται αποδεκτό και από την ίδια τη σύμβαση παραχώρησης, με βάση την οποία έγινε ο διαγωνισμός.
Καταθέτω στα Πρακτικά δύο ακόμα πίνακες που έχουν σημασία: Ποιες αρμοδιότητες κρατάει το Υπουργείο και η Γενική Γραμματεία Λιμένων, για να αποδειχθεί ότι δεν χάνει ούτε μία αρμοδιότητα το Υπουργείο και η Γενική Γραμματεία Λιμένων. Δεν πρέπει να ανησυχεί κανείς προς αυτήν την κατεύθυνση.
Από την άλλη, καταθέτω ποιες αρμοδιότητες αναλαμβάνει η Δημόσια Αρχή Λιμένων, για να καταδειχθεί με σοβαρότητα, ότι όχι μόνο δεν είναι ένα πουκάμισο αδειανό και μια τρύπα στο νερό, αλλά είναι μια πολύ σοβαρή διαδικασία, που εφόσον στηριχθεί –και θα στηριχθεί- θα συντελέσει και στη διαφάνεια και στη νομιμότητα, αλλά και στην αναπτυξιακή προοπτική με στόχο το δημόσιο και το κοινωνικό συμφέρον από τη λειτουργία των ιδιωτικοποιημένων λιμανιών.»

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Παντελής Σαίτας