Μπορεί οι γεωπολιτικές και εμπορικές μεταβολές να εντείνουν το αίσθημα αβεβαιότητας των πλοιοκτητών, εντούτοις η δραστηριότητα στις ανακυκλώσεις πλοίων εξακολουθεί να καταγράφεται νωχελική.

Υπό αυτό το πρίσμα, πρόσφατη έκθεση της ναυλομεσιτικής G. Moundreas σκιαγραφεί τις δυνάμεις και τους παράγοντες που συντελούν στη συνεχιζόμενη επιβράδυνση του ρυθμού ανακύκλωσης πλοίων. Σύμφωνα με την έκθεση, αυτή η τάση συνιστά απότοκο της ασθενούς ζήτησης για χάλυβα, της μεταβλητότητας των νομισματικών ισοτιμιών και των αυξανόμενων ρυθμιστικών πιέσεων.

Εν μέσω αυτών των δυσμενών συνθηκών, οι γιάρδες διάλυσης πλοίων σε Ινδία, Τουρκία και Μπανγκλαντές «βλέπουν» τη δραστηριότητά τους να συρρικνώνεται. Συγκεκριμένα, οι ινδικές γιάρδες διάλυσης παραμένουν υπό πίεση, καθώς η ρουπία αποδυναμώνεται συνεχώς, ενώ οι δασμοί και οι κυρώσεις έχουν κλονίσει την εμπιστοσύνη των αγοραστών. Αντίστοιχα, στην Τουρκία οι αντίθετοι «άνεμοι» στην εγχώρια οικονομία συνεχίζουν να επηρεάζουν αρνητικά τις ανακυκλώσεις πλοίων.

Την ίδια στιγμή, το Μπανγκλαντές επιβαρύνεται από την εγχώρια πολιτική αστάθεια, την πτώση των τιμών των χαλύβδινων πλακών και τον περιορισμένο αριθμό των λειτουργικών ναυπηγείων. Όλα αυτά έρχονται να προστεθούν στις καθυστερήσεις στην εκπλήρωση των απαιτήσεων της Σύμβασης του Χονγκ Κονγκ, οι οποίες περιορίζουν τη δραστηριότητα στις γιάρδες διάλυσης του Μπανγκλαντές. Μάλιστα, η G. Moundreas υπογραμμίζει ότι η συμμόρφωση με τη σύμβαση αναμένεται να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του όγκου ανακύκλωσης και του συνολικού κλίματος της αγοράς κατά το δ΄ τρίμηνο του έτους.

Μέσα σε αυτό το τοπίο, το Πακιστάν αποτελεί τη μοναδική «φωτεινή» εξαίρεση. Η πακιστανική αγορά ανακύκλωσης πλοίων παρουσιάζει απρόσμενη ανθεκτικότητα, ευνοούμενη από τα σταθερά θεμελιώδη μεγέθη στην αγορά χάλυβα και το σχετικά σταθερό νόμισμα.