Η χρήση του υδρογόνου ως ναυτιλιακού καυσίμου εξετάζεται ολοένα και περισσότερο ως πιθανή λύση για τη μείωση των εκπομπών στη ναυτιλία, ωστόσο η εφαρμογή του συνοδεύεται από σημαντικές τεχνικές και επιχειρησιακές προκλήσεις ασφάλειας. Σε αυτό το πλαίσιο, ο νηογνώμονας DNV ολοκλήρωσε πολυετή μελέτη, που εκπονήθηκε για λογαριασμό του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια στη Θάλασσα (EMSA), για την ασφάλεια των πλοίων που υιοθετούν το υδρογόνο ως καύσιμο. Η μελέτη συνοδεύεται από τελική τεχνική έκθεση καθώς και από ένα μη δεσμευτικό έγγραφο κατευθυντήριων οδηγιών για την ασφαλή χρήση του υδρογόνου σε πλοία.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μελέτης, η ασφάλεια των πλοίων που χρησιμοποιούν υδρογόνο ως καύσιμο πρέπει να βασίζεται σε μια προσέγγιση σχεδιασμού βασισμένη στην ασφάλεια. Η προσέγγιση αυτή απαιτεί την ενσωμάτωση τεχνικών μέτρων ασφαλείας ήδη από τα αρχικά στάδια σχεδιασμού του πλοίου, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης δευτερευόντων περιβλημάτων για όλα τα εξαρτήματα που μεταφέρουν υδρογόνο, ακόμα και όταν αυτά βρίσκονται στο ανοικτό κατάστρωμα.

Η μελέτη επισημαίνει ότι οι κίνδυνοι που συνδέονται με το υδρογόνο διαφέρουν σημαντικά από εκείνους άλλων εναλλακτικών ναυτιλιακών καυσίμων, όπως το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG). Ακόμα και μικρές διαρροές υδρογόνου μπορούν να δημιουργήσουν γρήγορα εύφλεκτα νέφη αερίου, ενώ η χαμηλή ενέργεια ανάφλεξης του καυσίμου και οι δυσκολίες στον εντοπισμό διαρροών αυξάνουν τον κίνδυνο ανάφλεξης ή έκρηξης. Για τον λόγο αυτόν, η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη ύπαρξης πρόσθετων τεχνικών φραγμών ασφαλείας επί του πλοίου, ιδιαίτερα όσον αφορά τα συστήματα περιορισμού διαρροών και τις διατάξεις προστασίας.

Παράλληλα, η υψηλή ευφλεκτότητα του υδρογόνου και οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες που απαιτούνται για την αποθήκευσή του σε υγροποιημένη μορφή δημιουργούν νέους κινδύνους για το προσωπικό των πλοίων. Σύμφωνα με τη μελέτη, η εισαγωγή του υδρογόνου ως καυσίμου μεταβάλλει τις συνθήκες εργασίας των ναυτικών, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ειδική εκπαίδευση των πληρωμάτων ώστε να αναγνωρίζουν τους κινδύνους και να εφαρμόζουν τα κατάλληλα μέτρα αντιμετώπισης. Η εκπαίδευση αυτή θα πρέπει να υποστηρίζεται από σαφείς επιχειρησιακές διαδικασίες, συστήματα διαχείρισης ασφάλειας και μια ισχυρή κουλτούρα ασφάλειας σε επίπεδο οργανισμού.

Η μελέτη καταλήγει ότι η ασφάλεια των πλοίων με καύσιμο υδρογόνο πρέπει να βασίζεται κυρίως σε τεχνικά συστήματα προστασίας. Συγκεκριμένα αναφέρεται σε ανθεκτικά συστήματα συγκράτησης καυσίμου, δευτερεύοντα περιβλήματα και αυτοματοποιημένα συστήματα προστασίας που λειτουργούν ως πρώτη γραμμή άμυνας έναντι πιθανών διαρροών.

Η προσέγγιση αυτή αντανακλά την ταχύτητα με την οποία μπορεί να εξελιχθεί ένα περιστατικό διαρροής υδρογόνου και τις δυσκολίες άμεσης αντίδρασης σε πολύπλοκα θαλάσσια περιβάλλοντα.