Η Τεχεράνη έχει ήδη εξαγάγει πάνω από 16 εκατ. βαρέλια πετρελαίου από τις αρχές Μαρτίου, με την Κίνα να εδραιώνεται ως ο απόλυτος αγοραστής εν μέσω δυτικών κυρώσεων. Η ροή αυτή εξασφαλίζεται εν πολλοίς μέσω του σκιώδους στόλου, ο οποίος παρακάμπτει συστηματικά το ρυθμιστικό πλαίσιο της Δύσης.

Ωστόσο, η γενικότερη κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ στρέφει το ενδιαφέρον της διεθνούς αγοράς στους χερσαίους αγωγούς που έχουν αναπτύξει τα κράτη παραγωγής πετρελαίου, όπως αναφέρει δημοσίευμα του Business Korea. Παρά τη στρατηγική τους σημασία για την απρόσκοπτη εξαγωγή αργού, οι πρόσφατες επιθέσεις αποκαλύπτουν την πλήρη έκθεση των εν λόγω υποδομών σε γεωπολιτικούς κινδύνους.

Κομβικό ρόλο στον ενεργειακό χάρτη διαδραματίζει ο αγωγός East-West της Σαουδικής Αραβίας. Το δίκτυο των 1.200 χλμ. μεταφέρει 5 εκατ. βαρέλια ημερησίως από τον Περσικό Κόλπο στο λιμάνι Yanbu της Ερυθράς Θάλασσας, εξασφαλίζοντας την τροφοδοσία σε Ευρώπη και Αφρική. Υπό το βάρος των εξελίξεων, η Aramco δρομολογεί την αύξηση της χωρητικότητας στα 7 εκατ. βαρέλια. Αντίστοιχα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αξιοποιούν τον αγωγό ADCOP, συνδέοντας τα κοιτάσματα του Άμπου Ντάμπι με το λιμάνι της Φουτζέιρα στον Κόλπο του Ομάν. Η συγκεκριμένη αρτηρία των 400 χλμ. διαχειρίζεται πλέον το 47% της συνολικής εγχώριας παραγωγής, αγγίζοντας τη μέγιστη δυναμικότητα των 1,8 εκατ. βαρελιών τον Μάρτιο του 2026.

Εντούτοις, ο μύθος της απόλυτης ασφάλειας των εναλλακτικών διαδρομών καταρρίπτεται. Η πρόσφατη επίθεση με drones στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Φουτζέιρα, ως αντίποινα για το αμερικανικό πλήγμα στη νήσο Χαργκ, επιβεβαιώνει την ευαλωτότητα του δικτύου. Παράλληλα, οι σαουδαραβικές υποδομές βρίσκονται διαρκώς στο στόχαστρο των Χούθι λόγω της γειτνίασης με την Ερυθρά Θάλασσα και την Υεμένη. Επομένως, καθίσταται σαφές πως το σύνολο του εξαγωγικού δικτύου της Μέσης Ανατολής παραμένει εγκλωβισμένο στη δίνη της πολεμικής σύγκρουσης.