Η απόφαση του OPEC+ να διατηρήσει αμετάβλητα τα επίπεδα παραγωγής για το πρώτο τρίμηνο του 2026 δεν αποτελεί έκπληξη, σύμφωνα με το Reuters, αλλά μια επιβεβλημένη κίνηση διαχείρισης ρίσκου απέναντι στο φάσμα μιας επικείμενης υπερπροσφοράς. Παράλληλα, οκτώ κράτη-μέλη συμφώνησαν κατ’ αρχάς να αναστείλουν την προγραμματισμένη αύξηση της παραγωγής τους για το πρώτο τρίμηνο του 2026, διατηρώντας σε ισχύ περικοπές ύψους 3,24 εκατ. βαρελιών ημερησίως (bpd), οι οποίες αντιστοιχούν στο 3% της παγκόσμιας ζήτησης.

Η συνεδρίαση διεξήχθη στη σκιά των αμερικανικών διπλωματικών πρωτοβουλιών για την Ουκρανία, γεγονός που περιπλέκει την εξίσωση της προσφοράς. Η γεωπολιτική αυτή εξίσωση δημιουργεί διττές προοπτικές. Μια επιτυχής συμφωνία θα μπορούσε να οδηγήσει σε άρση κυρώσεων και αύξηση των ρωσικών ροών, ενώ τυχόν αποτυχία ενδέχεται να επιφέρει περαιτέρω περιορισμούς στην προσφορά πετρελαίου της Μόσχας.

Ωστόσο, η πραγματική εικόνα της αγοράς αποτυπώνεται στα στοιχεία της Kpler, που καταγράφουν εκτίναξη του «oil on water» στα 250 εκατ. βαρέλια. Πρόκειται κυρίως για φορτία από τη Ρωσία, το Ιράν και τη Βενεζουέλα που, αν και φυσικά παρόντα σε πλωτές αποθήκες, παραμένουν εμπορικά «εγκλωβισμένα» λόγω κυρώσεων. Ενώ οι νέες ποσοστώσεις εισαγωγής της Κίνας ίσως απορροφήσουν μέρος αυτών των φορτίων, η στενότητα στην αγορά θα επιμείνει, εκτός εάν τα κινεζικά διυλιστήρια αυξήσουν σημαντικά τις εξαγωγές τους. Υπό αυτές τις συνθήκες, η τακτική του «sit tight» ίσως αποτελούσε μονόδρομο, επισημαίνει το Reuters.