Η τεχνολογία πυρηνικής πρόωσης με Μικρούς Αρθρωτούς Αντιδραστήρες (SMRs) αναδεικνύεται ως μία από τις πιο ριζοσπαστικές λύσεις για τη ναυτιλία, προσφέροντας εξάλειψη καυσίμων, μηδενικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και σημαντικά οικονομικά οφέλη για πλοιοκτήτες και ναυλωτές. Μια νέα έκθεση του Lloyd’s Register και της LucidCatalyst για τη Seaspan Corporation δείχνει πώς οι πυρηνοκίνητες μεταφορές μπορούν να μεταμορφώσουν πλήρως το επιχειρησιακό και περιβαλλοντικό αποτύπωμα των πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων.

Σύμφωνα με την ανάλυση, τα πυρηνοκίνητα πλοία μπορούν να εξαλείψουν το μεγαλύτερο μέρος των λειτουργικών δαπανών, εξοικονομώντας έως $50 εκατ. ετησίως σε καύσιμα και περίπου $18 εκατ. σε πρόστιμα άνθρακα, ενώ παράλληλα προσφέρουν υψηλότερες ταχύτητες και μεγαλύτερη μεταφορική ικανότητα. Ένα πυρηνοκίνητο πλοίο 15.000 TEUs που κινείται με 25 κόμβους (39% ταχύτερα από τα συμβατικά) μπορεί να πραγματοποιεί 6,3 ταξίδια μετ’ επιστροφής ετησίως αντί για 5, αυξάνοντας τη συνολική μεταφερόμενη χωρητικότητα έως 38%. Επιπλέον, η κατάργηση δεξαμενών καυσίμων και των αντίστοιχων συστημάτων αποδεσμεύει 5% επιπλέον χώρο για τα εμπορευματοκιβώτια.

Εφόσον η βιομηχανία δεσμευτεί σε παραγγελίες άνω των 1.000 μονάδων μέσα σε 10-15 χρόνια, οι SMRs θα μπορούσαν να παραχθούν με κόστος $750-1.000/kW. Αριθμός σημαντικά χαμηλότερος από τους συμβατικούς αντιδραστήρες και με δυνατότητα συντήρησης κατά τα κανονικά drydock κύκλα. Κάθε μονάδα θα λειτουργεί για περίπου πέντε χρόνια μεταξύ καυσίμων, εξαλείφοντας την ανάγκη για παγκόσμια δίκτυα ανεφοδιασμού.

Η μελέτη δείχνει επίσης ότι, με ένα εντατικό πρόγραμμα ανάπτυξης, οι πυρηνικές μονάδες πρόωσης μπορούν να φτάσουν σε εμπορική ωριμότητα σε τέσσερα χρόνια από την εκκίνηση, με συνολικό κόστος συστήματος κάτω από $4.000/kW και κόστος καυσίμου κάτω από $50/MWh. Τα μοντέλα αγοράς προβλέπουν δυναμική 40-90 GW έως το 2050, ανάλογα με το ρυθμιστικό πλαίσιο και την ευρύτερη βιομηχανική υιοθέτηση.

Η έρευνα περιλαμβάνει βέλτιστες πρακτικές για μια ανταγωνιστική εφοδιαστική αλυσίδα που αποφεύγει εξάρτηση από έναν προμηθευτή. Το έργο αποτελεί την πρώτη φάση ενός τριμερούς προγράμματος. Η επόμενη φάση θα εστιάσει στον σχεδιασμό και στη ρυθμιστική ωριμότητα, με τη συμμετοχή ναυπηγείων, λιμενικών αρχών και πυρηνικών ρυθμιστικών φορέων. Η τρίτη φάση θα περιλαμβάνει αναλυτικό πλάνο υλοποίησης, αξιολόγηση κινδύνων, απαιτήσεις πιστοποίησης και στρατηγικές επενδύσεων για την κλιμάκωση της πυρηνικής πρόωσης στον παγκόσμιο στόλο.