To τελευταίο διάστημα, η πίεση στους αγοραστές του ρωσικού πετρελαίου έχει ενταθεί, με σκοπό τον περιορισμό των εσόδων της Μόσχας από τις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η Ρωσία ωστόσο έχει δημιουργήσει στόλο δεξαμενόπλοιων-«φαντασμάτων» ‒για να παρακάμπτονται οι όποιες κυρώσεις‒, που εκτιμάται πως αριθμεί πάνω από 500 πλοία.

Πέραν αυτού, όμως, πρόσφατη έκθεση της Allied τονίζει τον τρόπο με τον οποίο η συνεχιζόμενη συνεργασία των Σερβίας και Ουγγαρίας με τη Ρωσία, με επίκεντρο τον αγωγό Balkan Stream, συνεχίζει να υπονομεύει τις προσπάθειες της Δύσης για απομόνωση του ρωσικού ενεργειακού κλάδου.

Ο διττός ρόλος της Σερβίας

Ειδικότερα η Σερβία, τη δεδομένη στιγμή, ακολουθεί μια στρατηγική «διπλού ταμπλό». Από τη μια συνεργάζεται με την ΕΕ, στους τομείς της πράσινης και ψηφιακής μετάβασης και της ανάπτυξης των υποδομών, με στόχο την είσοδό της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ από την άλλη διατηρεί στενούς ενεργειακούς δεσμούς με τη Μόσχα. Μία από τις πιο σαφείς ενδείξεις της εξάρτησης της Σερβίας από τις ρωσικές ενεργειακές υποδομές αποτελεί το γεγονός πως η μεγαλύτερη εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου της χώρας, Naftna Industrija Srbije (NIS), παραμένει κατά πλειοψηφία στην ιδιοκτησία της ρωσικής Gazprom Neft. Αυτή η ιδιοκτησιακή δομή έχει μετατρέψει την NIS σε πεδίο γεωπολιτικής πίεσης, καθιστώντας τη Σερβία ευάλωτη σε έμμεσο έλεγχο, από τις αρχές τόσο των ΗΠΑ όσο και της ΕΕ.

Ο αγωγός Ουγγαρίας-Σερβίας

Το ρωσικό αργό διέρχεται μέσω του αγωγού Druzhba από την Ουκρανία προς την Ουγγαρία χωρίς νομικούς περιορισμούς. Παρά τον πόλεμο και τις κυρώσεις της ΕΕ, το πετρέλαιο που μεταφέρεται μέσω αγωγών εξακολουθεί να εξαιρείται, με την  Ουκρανία να μην εμποδίζει τη μεταφορά του. Από την Ουγγαρία, ο ‒υπό σχεδιασμό ακόμη‒ αγωγός Ουγγαρίας-Σερβίας θα επεκταθεί νότια, για να τροφοδοτήσει το διυλιστήριο Pancevo της Σερβίας, δημιουργώντας ουσιαστικά έναν χερσαίο διάδρομο ρωσικού πετρελαίου προς τα Δυτικά Βαλκάνια. Το εν λόγω έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί έως το 2027, με εκτιμώμενη ετήσια χωρητικότητα 4-5 εκατ. τόνων αργού.

Συμπερασματικά, αυτή η εξέλιξη όχι μόνο ανοίγει τον δρόμο για τη διατήρηση της ρωσικής επιρροής στα Βαλκάνια και στην Κεντρική Ευρώπη, αλλά θέτει και ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα των δυτικών κυρώσεων, που αποσκοπούν στον περιορισμό της παγκόσμιας ενεργειακής επιρροής της Μόσχας.

Πηγή: Allied