Το ενδιαφέρον του Αμερικανού Προέδρου Donald Trump για την αγορά της Γροιλανδίας αποκαλύφθηκε σε δημοσίευμα της Wall Street Journal την περασμένη εβδομάδα προκαλώντας αίσθηση.

Το μεγαλύτερο νησί του κόσμου, η Γροιλανδία, με έκταση 2,2 εκατ. τετραγωνικά χιλιόμετρα, καλύπτεται κατά 81% από πάγο πάχους έως και 3 χιλιομέτρων και φιλοξενεί πληθυσμό 57.000 περίπου κατοίκων, κυρίως Εσκιμώων. Επιστήμονες θεωρούν ότι τα επόμενα χρόνια, λόγω της κλιματικής αλλαγής, μεγάλες εκτάσεις του νησιού θα καταστούν προσβάσιμες, «ανοίγοντας την όρεξη» σε υποψήφιους επενδυτές.

Σε άρθρο του Economist υπενθυμίζεται ότι οι ΗΠΑ ήδη από το 1952 και την εποχή του Ψυχρού Πολέμου διατηρούν στο νησί στρατιωτική βάση, όπου λειτουργεί ραντάρ εντοπισμού ρωσικών βαλλιστικών πυραύλων ενώ παράλληλα επιβλέπει και τις τροχιές των αμερικανικών δορυφόρων. Ωστόσο, το ενδιαφέρον του Donald Trump προφανώς και δεν αφορά μόνο την υποστήριξη της αμερικανικής βάσης.

Ο διάδρομος ανάμεσα στη Γροιλανδία, την Ισλανδία και τη Μεγάλη Βρετανία, υπήρξε σημαντική δίοδος των ρωσικών υποβρυχίων προς τον Ατλαντικό τόσο κατά το παρελθόν όσο και σήμερα. Ο ρωσικός Βόρειος Στόλος έχει ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια σε αριθμό πλοίων και ο Πρόεδρος Trump στοχεύει στη δημιουργία ενός ισχυρού αναχώματος κατά της ρωσικής επεκτατικότητας, επενδύοντας παράλληλα και στο υπέδαφος της Γροιλανδίας, για το οποίο υπάρχουν ενδείξεις ύπαρξης ουρανίου, χρυσού και πιθανόν και πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ωστόσο, οι αμερικανικές βλέψεις για τη Γροιλανδία προς το παρόν εστιάζονται σε γεωπολιτικούς λόγους επέκτασης της αμερικανικής επιρροής, αποτροπής του ρωσικού κινδύνου και περιορισμού των κινεζικών βλέψεων προς τον Βόρειο Ατλαντικό – οι οποίες δειλά εκδηλώνονται το τελευταίο διάστημα.

Όσο όμως τόσο η κυβέρνηση της Δανίας όσο και εκείνη της Γροιλανδίας τηρούν αρνητική στάση, το όλο εγχείρημα θα μένει κενό περιεχομένου.