Η μετασκευή υφιστάμενων πλοίων για χρήση εναλλακτικών καυσίμων μπορεί, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, να προσφέρει χαμηλότερο συνολικό κόστος και μεγαλύτερη μείωση εκπομπών σε σχέση με τη συνέχιση της χρήσης VLSFO. Αυτό προκύπτει από το νέο Fuel Economics Report της WinGD, το οποίο εξετάζει τη μετασκευή ενός πλοίου μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, μεταφορικής ικανότητας 16.000 TEUs, το 2030. Η ανάλυση συγκρίνει μετασκευές για χρήση LNG, μεθανόλης και αμμωνίας μέσω μηχανών διπλού καυσίμου, στις οποίες το εναλλακτικό καύσιμο τροφοδοτείται και εγχέεται υπό ελεγχόμενες συνθήκες υψηλής πίεσης. Η ανάλυση συνυπολογίζει το κόστος της μετασκευής, το μελλοντικό κόστος καυσίμου και το κόστος άνθρακα, υπό ένα παγκόσμιο κανονιστικό καθεστώς παρόμοιο με το IMO Net-Zero Framework στην υπό διαμόρφωση μορφή του.

Στα σενάρια που εξετάστηκαν, και οι τρεις διαδρομές μετασκευής εμφανίζουν καλύτερη οικονομική και περιβαλλοντική επίδοση σε βάθος ζωής του πλοίου από τη διατήρηση του VLSFO. Το LNG παρουσιάζει την ταχύτερη και ισχυρότερη οικονομική απόδοση, ενώ η αμμωνία και η βιομεθανόλη επιτυγχάνουν σημαντικά μεγαλύτερη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, αλλά με μεγαλύτερο χρόνο απόσβεσης. Στην καλύτερη οικονομικά περίπτωση, η μετάβαση από LNG σε LNG χαμηλής έντασης εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου εκτιμάται ότι αποσβένει την επένδυση σε περίπου έξι χρόνια.

Η ανάλυση δείχνει επίσης ότι το αρχικό κεφαλαιουχικό κόστος της μετασκευής δεν είναι ο κυρίαρχος παράγοντας για την οικονομική βιωσιμότητα. Μεγαλύτερη επίδραση έχουν η τιμή του καυσίμου, η ένταση εκπομπών του σε όλο τον κύκλο ζωής και ο τρόπος με τον οποίο αυτές οι εκπομπές αντιμετωπίζονται από το κανονιστικό πλαίσιο. Για να περιοριστεί ο χρόνος απόσβεσης στα πέντε χρόνια, η WinGD υπολογίζει ότι θα απαιτούνταν οικονομική ενίσχυση της τάξης των $126-330 ανά τόνο ισοδυνάμου CO₂, ανάλογα με το καύσιμο και το εξεταζόμενο σενάριο.

Το βασικό συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι η τεχνολογία μετασκευής δεν αποτελεί πλέον το μοναδικό ή σημαντικότερο εμπόδιο. Η οικονομική ελκυστικότητα κάθε επιλογής εξαρτάται κυρίως από το μελλοντικό κόστος των καυσίμων και από τον τρόπο με τον οποίο το κανονιστικό πλαίσιο επιβαρύνει ή επιβραβεύει τις διαφορετικές επιλογές.