Η Σαουδική Αραβία επεξεργάζεται ένα από τα πιο κρίσιμα γεωπολιτικά σχέδια της δεκαετίας με την επέκταση του στρατηγικού αγωγού αργού πετρελαίου Ανατολής-Δύσης (East-West pipeline). Ειδικότερα και σύμφωνα με τον ναυλομεσιτικό οίκο Allied, η εν λόγω κίνηση δύναται να αυξήσει τη μεταφορική ικανότητα κατά 2 εκατ. βαρέλια ημερησίως, δημιουργώντας μια τεράστια ενεργειακή «ασπίδα» απέναντι στους κινδύνους της Μέσης Ανατολής.

Ο στρατηγικός αγωγός, ο οποίος κατασκευάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, διαθέτει σήμερα δυναμικότητα 7 εκατ. βαρελιών, μεταφέροντας τον μαύρο χρυσό από τα ανατολικά κοιτάσματα του Ριάντ στον τερματικό σταθμό του Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα. Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης παράλυσης στα Στενά του Ορμούζ, αναδείχθηκε σε απόλυτο επίκεντρο, επιτρέποντας στο σαουδαραβικό αργό να φτάσει στις διεθνείς αγορές χωρίς την ανάγκη διέλευσης από την επικίνδυνη θαλάσσια αρτηρία του Κόλπου.

Οι διαβουλεύσεις ωστόσο υπερβαίνουν τα σύνορα της Σαουδικής Αραβίας. Το Ριάντ βρίσκεται ήδη σε προκαταρκτικές συζητήσεις με γειτονικές πετρελαιοπαραγωγούς χώρες, όπως το Κουβέιτ, το οποίο παραμένει άμεσα εξαρτημένο από τον Κόλπο για τις εξαγωγές. Την ίδια στιγμή, το Ιράκ αντιμετωπίζει λειτουργικές αβεβαιότητες στον αγωγό του προς την Τουρκία, ενώ το Κατάρ εξετάζει προσεκτικά την προοπτική εναλλακτικής ανακατεύθυνσης των εξαγωγών LNG μέσω σαουδαραβικών εδαφών.

Η γεωπολιτική αυτή σκακιέρα περιλαμβάνει και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η κρατική ADNOC επιταχύνει τις διαδικασίες για τον έτερο αγωγό West-East 1, με ένα επενδυτικό πλάνο-μαμούθ $55 δισ. Ο εν λόγω αγωγός αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία το 2027, διπλασιάζοντας την εξαγωγική ικανότητα μέσω του λιμένα της Φουτζέιρα, εκτός της ζώνης του Ορμούζ. Έτσι, σε συνδυασμό με την υπάρχουσα γραμμή Χαμπσάν-Φουτζέιρα, ο Κόλπος οικοδομεί, αθόρυβα αλλά μεθοδικά, ένα τεράστιο πλεονάζον δίκτυο απεξάρτησης από την ιρανική απειλή.

Αν και τα Στενά του Ορμούζ θα διατηρήσουν τα σκήπτρα της κύριας εξαγωγικής αρτηρίας, η διεθνής αγορά εστιάζει πλέον σταθερά στην ανάπτυξη εναλλακτικών υποδομών. Η πρόοδος των νέων αγωγών, το ιρανικό ρυθμιστικό πλαίσιο για την κίνηση των δεξαμενόπλοιων και κυρίως ο ρυθμός αποκλιμάκωσης στο υπέρογκο κόστος των ασφαλίστρων κινδύνου πολέμου θα καθορίσουν τους κανόνες του παιχνιδιού.

Πηγή: Allied