Γνωστό ως η «Ελβετία της Μέσης Ανατολής», λόγω της παραδοσιακής του ουδετερότητας, το Ομάν βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο ενός πολύπλοκου ναυτιλιακού και διπλωματικού παιγνίου. Σύμφωνα με αναλυτές που μίλησαν στο δίκτυο CNBC, το Ομάν τηρεί μια σκόπιμα ασαφή στάση γύρω από τις συζητήσεις για την επιβολή «διοδίων» στα Στενά του Ορμούζ, με την αγορά να λειτουργεί πλέον με ένα «τυφλό σημείο» ως προς τις επόμενες εξελίξεις.

Ευρισκόμενο στις νοτιοανατολικές ακτές της Αραβικής Χερσονήσου, νότια του στενού, το Ομάν αποτελεί βασικό διαμεσολαβητή, τον οποίο εμπιστεύονται τόσο η Ουάσιγκτον όσο και η Τεχεράνη. Οι ΗΠΑ επείγονται να διασφαλίσουν τη συνεχή ροή των εμπορικών πλοίων, ιδίως μετά το κλείσιμο του στενού κατά τη διάρκεια του πολέμου, που πυροδότησε παγκόσμια ενεργειακή κρίση. Ωστόσο, οι κοινές συνομιλίες Ομάν και Ιράν για ένα νέο καθεστώς διελεύσεων έχουν θορυβήσει τη βιομηχανία, καθώς μέσα από τη συγκεκριμένη θαλάσσια οδό διακινείται το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου. Αν και το Ομάν δεσμεύεται για πλήρη συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο, οι πληροφορίες για προσπάθεια καθιέρωσης τελών διέλευσης προκαλούν συναγερμό.

Νομικά, το στενό διέπεται από την αρχή της διέλευσης, η οποία απαγορεύει ρητά τη χρέωση των πλοίων. Εντούτοις, η επιβολή «τελών παροχής υπηρεσιών» εξετάζεται ως μέσο νομικής παράκαμψης. Η Dania Thafer, Εκτελεστική Διευθύντρια του Gulf International Forum, εξηγεί ότι το Ομάν δέχεται πιέσεις από το Ιράν σε περιφερειακό επίπεδο και από τις ΗΠΑ σε παγκόσμιο. Μέσω της «στρατηγικής ασάφειας», επιχειρεί να μείνει εκτός της σύγκρουσης, όμως εάν υπάρξει έγκριση από τα κράτη του Κόλπου και τη διεθνή κοινότητα, πιθανότατα θα προχωρήσει στο σύστημα τελών υπηρεσιών. Σε αυτή την περίπτωση, η αγορά αναμένεται να απορροφήσει το κόστος εφόσον διασφαλίζεται η ασφαλής διέλευση.

Στον αντίποδα, η Ουάσιγκτον απορρίπτει κάθε παρέμβαση στο ελεύθερο εμπόριο. Η κυβέρνηση Τραμπ είχε απειλήσει παλαιότερα με σκληρές κυρώσεις σε περίπτωση συνδρομής του Ομάν σε ιρανικό σύστημα διοδίων. Ταυτόχρονα, πηγές του Reuters αναφέρουν ότι το Ιράν παραμένει προσηλωμένο στην εξασφάλιση διεθνούς αναγνώρισης του ελέγχου του στο Ορμούζ, συμπεριλαμβανομένης της χρέωσης των πλοίων.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Andrew Leber από το Carnegie Middle East Program χαρακτηρίζει το Ομάν «παγιδευμένο». Έχοντας άμεσο συμφέρον για λόγους γεωγραφίας, λόγους ασφαλείας, όπως επίσης και οικονομικά κίνητρα, προσβλέποντας στο δικό του μερίδιο, το Μουσκάτ ακροβατεί μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. Σύμφωνα με τον κ. Leber, είναι εξαιρετικά πιθανό το Ομάν να συνεχίσει να υποστηρίζει «υπογείως» το ιρανικό σχέδιο, μέχρι να έρθει σε άμεση σύγκρουση με τους Άραβες γείτονές του ή τις Ηνωμένες Πολιτείες.