Το 2026 σηματοδοτεί τη μετάβαση της ναυτιλίας σε ένα διαφορετικό επίπεδο ισορροπίας, με τους ναύλους των containerships στους βασικούς εμπορικούς άξονες Ανατολής-Δύσης να σταθεροποιούνται σε υψηλότερα επίπεδα συγκριτικά με την περίοδο πριν από το 2020. Ενδεικτικά σύμφωνα με πρόσφατο report της Braemar, το κόστος μεταφοράς στη διαδρομή από την Ασία προς τη Δυτική Ακτή των ΗΠΑ προσεγγίζει τα $2.850 έναντι $1.500 το 2019. Αντίστοιχα, τα δρομολόγια προς την Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ ξεπερνούν τα $4.300 από $2.850, ενώ η γραμμή Ασία-Βόρεια Ευρώπη διατηρείται στα $2.830 έναντι $1.450.

Η διαμόρφωση αυτής της εξέλιξης αποδίδεται στη στρατηγική μετάβαση των εταιρειών από το μοντέλο της άμεσης παράδοσης στην εξασφάλιση αυξημένων αποθεμάτων, καθώς και στη διαφοροποίηση των δικτύων τους. Παράλληλα, παράγοντες όπως οι διμερείς εντάσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας, οι υποχρεωτικές παρακάμψεις στην Ερυθρά Θάλασσα και οι περιορισμοί στον Κόλπο της Μέσης Ανατολής ενσωματώνονται στο μεταφορικό κόστος. Με τη φθηνότερη διαδρομή να μην ταυτίζεται πλέον με την ασφαλέστερη και με την παράλληλη άνοδο της τιμής των καυσίμων, η αγορά καταβάλλει ένα υποχρεωτικό ασφάλιστρο ανθεκτικότητας, σύμφωνα με την Braemar.

Σε επίπεδο μεταφορικής ικανότητας, το 2026 καταγράφεται μια ισχνή επέκταση του παγκόσμιου στόλου κατά 4,6%, έπειτα από διαδοχικές αυξήσεις 10% το 2024 και 7% το 2025. Η συγκεκριμένη εξέλιξη επιτρέπει στις ναυτιλιακές εταιρείες την εκτόνωση των πιέσεων από την πλευρά της προσφοράς, οδηγώντας σε ηπιότερη πτώση των ναύλων χωρίς τις απότομες διακυμάνσεις των προηγούμενων ετών. Ωστόσο, η παύση αυτή αναμένεται βραχύβια, καθώς το orderbook προβλέπει νέα διεύρυνση του στόλου κατά 8% το 2027 και κατά 13% το 2028, προδιαγράφοντας μια μαζική εισροή μεταφορικής ικανότητας, την οποία η βιομηχανία θα κληθεί εκ νέου να απορροφήσει.

Πηγή: Braemar