Με τον έλεγχο του 34,5% της παγκόσμιας χωρητικότητας, η ευρωπαϊκή ναυτιλία συνεχίζει να αποτελεί έναν εκ των κορυφαίων γεωστρατηγικών πυλώνων της Γηραιάς Ηπείρου.

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη της European Shipowners, το μέγεθος αυτό αποκτά ιστορική βαρύτητα, δεδομένου ότι το κοινοτικό ΑΕΠ περιορίζεται στο 15% παγκοσμίως. Η κυριαρχία εντοπίζεται σε στρατηγικά τμήματα της αγοράς, με την ευρωπαϊκή ναυτιλία να διαχειρίζεται το 45% των containerships, το 34% των δεξαμενόπλοιων, το 32% των LNG carriers και το 28% των bulk carriers. Τα δεδομένα αυτά καθιστούν τον κλάδο εγγυητή της εφοδιαστικής αλυσίδας, εξυπηρετώντας διά θαλάσσης το 76% του εξωτερικού εμπορίου της ΕΕ.

Ωστόσο, παρά την ανάπτυξη κατά 2,6% το 2025, την υψηλότερη της τελευταίας πενταετίας, ο ανταγωνισμός από τρίτες χώρες εντείνεται. Οι ασιατικοί στόλοι επεκτείνονται με ταχύτερους ρυθμούς, απειλώντας ευθέως την ευρωπαϊκή βάση, η οποία στηρίζεται κατεξοχήν σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Μάλιστα είναι άξιο αναφοράς ότι το 90% των ευρωπαϊκών ναυτιλιακών εταιρειών διαθέτουν στόλο μικρότερο των δέκα πλοίων.

Η προάσπιση αυτού του γεωπολιτικού πλεονεκτήματος προσκρούει στο έλλειμμα υποδομών της ενεργειακής μετάβασης, σύμφωνα με την ECSA. Οι Ευρωπαίοι πλοιοκτήτες διατηρούν το 44% του παγκόσμιου orderbook σε πλοία εναλλακτικών καυσίμων, με το 54% των ευρωπαϊκών παραγγελιών να αφορά «πράσινες» τεχνολογίες. Η παραγωγή της ΕΕ, ωστόσο, υστερεί επικίνδυνα. Η Ευρώπη συγκεντρώνει μόλις το 10% των projects παραγωγής βιώσιμων καυσίμων, έναντι 74% της Ασίας.

Ο Γενικός Γραμματέας της ECSA, κ. Σωτήρης Ράπτης, επισήμανε ότι «η επένδυση στη διαθεσιμότητα καυσίμων δεν είναι μόνο κλειδί για την ενεργειακή μετάβαση της ναυτιλίας, αλλά και ζήτημα ενεργειακής ασφάλειας για την Ευρώπη». Τέλος, υπογράμμισε πως, προκειμένου να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα, απαιτείται η διασφάλιση ίσων όρων και η απόσυρση των υφιστάμενων περιφερειακών μέτρων αμέσως μόλις συμφωνηθεί ένα παγκόσμιο ρυθμιστικό πλαίσιο στον ΙΜΟ.