Υπό το πρίσμα του συνεδρίου Indaba στο Κέιπ Τάουν (9-12 Φεβρουαρίου) ξεδιπλώνεται η νέα αμερικανική στρατηγική για την ανάκτηση εδάφους στη διεθνή «σκακιέρα» των κρίσιμων πρώτων υλών. Η Ουάσιγκτον –σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters–, αναγνωρίζοντας την αδυναμία άμεσης βιομηχανικής αντιπαράθεσης με το Πεκίνο στην Αφρική, εγκαινιάζει μια τακτική που παρακάμπτει την ανάληψη ρίσκου. Αντ’ αυτού προκρίνει τη διπλωματία των εμπορικών συμφωνιών (offtake deals) και την κρατική χρηματοδότηση, στοχεύοντας στη δημιουργία ενός δυτικού «μεταλλευτικού μπλοκ», που θα ανακατευθύνει τις ροές χαλκού και κοβαλτίου μακριά από την κινεζική επιρροή.

Η εφαρμογή της παραπάνω πρακτικής αποτυπώνεται ευκρινώς στις κινήσεις της κρατικής Gécamines της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, όπως υπογραμμίζει το ίδιο δημοσίευμα. Μετά την επαναδιαπραγμάτευση του 2023 με την κινεζική CMOC, η εταιρεία ετοιμάζεται να διοχετεύσει 100.000 τόνους χαλκού από το Tenke Fungurume σε Αμερικανούς αγοραστές μέσω δομών που περιλαμβάνουν οίκους όπως η Mercuria. Παράλληλα, η περίπτωση της Pensana, η οποία εγκατέλειψε τα σχέδια για ορυχείο σπάνιων γαιών στη Βρετανία, μεταφέροντας το project στις ΗΠΑ λόγω ισχυρότερων κινήτρων, επιβεβαιώνει την επιθετική χρήση οικονομικών εργαλείων από την αμερικανική πλευρά.

Ωστόσο, η αχίλλειος πτέρνα της Δύσης παραμένει το χάσμα επιχειρησιακής κουλτούρας. Ενώ αμερικανικά συμφέροντα όπως η KoBold Metals αρνούνται να επενδύσουν στο γιγαντιαίο κοίτασμα λιθίου Manono, επικαλούμενα θέματα διακυβέρνησης και ιδιοκτησίας, οι κινεζικοί όμιλοι κινούνται με ταχύτητα, αγνοώντας το νομικό ρίσκο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Winning Consortium Simandou στη Γουινέα, η οποία προώθησε υποδομές σε αμφισβητούμενο έδαφος, εξαναγκάζοντας ουσιαστικά ανταγωνιστές όπως η Rio Tinto να ευθυγραμμιστούν με τις εξελίξεις.