Του Γ. Λογοθέτη, CFO Finance & Research George Moundreas Com. S.A.

Αν η Ελλάδα ήτανε προϊόν, χωρίς καμία αμφιβολία θα ήτανε το προϊόν με τη μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα παγκοσμίως καθώς κατά την περίοδο των εκλογών και ιδιαίτερα την τελευταία εβδομάδα, κυριολεκτικά μονοπώλησε όλα τα διεθνή μέσα σε κάθε γωνιά του πλανήτη. 

Τόσο έντονο ήτανε το ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στην ελληνική πολιτική σκηνή που ακόμη και η ανακοίνωση του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης της τάξεως των € 1,14 τρισ. η € 60 δισ. μηνιαίως από την ΕΚΤ την προηγούμενη Πέμπτη επισκιάστηκε από τις Ελληνικές εκλογές.

Μένοντας στο «δευτερεύον» θέμα της ποσοτικής χαλάρωσης από την ΕΚΤ, σε γενικές γραμμές οι αγορές και η παγκόσμια οικονομική κοινότητα δέχτηκε θετικά την απόφαση αυτή, αλλά με αρκετές επιφυλάξεις για την αποδοτικότητα του μέτρου. 

Η Christrine Lagarde του ΔΝΤ εξέφρασε την ικανοποίηση της για το πρόγραμμα αγοράς χρέους αλλά τόνισε ότι τα μέτρα δεν αρκούν για την ενεργοποίηση της ευρωπαϊκής οικονομίας, όπου λείπουν οι βαθιές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.  Χαρακτηριστικά δήλωσε πως το ερώτημα είναι αν οι τράπεζες θα έχουν αρκετή εμπιστοσύνη για να προχωρήσουν οι δανειοδοτήσεις, αν οι ιδιώτες θα έχουν εμπιστοσύνη για να καταναλώσουν και αν οι επιχειρήσεις θα έχουν εμπιστοσύνη για να προχωρήσουν σε επενδύσεις. 

Η Moody’s σε έκθεση της αναφέρει πως το διευρυμένο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων είναι σε γενικές γραμμές θετικό αλλά θα έχει περιορισμένη αποτελεσματικότητα στην ανάπτυξη και στον πληθωρισμό, επισημαίνοντας ότι μία περεταίρω αποδυνάμωση του ευρώ μπορεί να βοηθήσει τις εξαγωγές και είναι πιθανό να είναι πιο αποτελεσματικό από τους διαφορετικούς διαύλους μέσω των οποίων το QE μπορεί να λειτουργήσει.

Οι επιφυλάξεις που υπάρχουν από την ανακοίνωση του QE, είναι ότι από μόνο του δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν το αντίδοτο προς πάσα νόσο, δεδομένης και της χρονικής διάρκειας που απαιτείται ώστε να αρχίσει να έχει κάποια αποτελέσματα, όπως και στην περίπτωση της Ιαπωνίας που ανακοίνωσε παρόμοιο πρόγραμμα το 2013. 

Η κατά 2 χρόνια καθυστερημένη απόφαση της ΕΚΤ δεν θα έχει διαφορετικό αποτέλεσμα από αυτό της BoJ, σχετικά με το χρόνο απόδοσης, εκτός αν ταυτόχρονα υπάρχει και πτωτική διόρθωση της νομισματικής ισοτιμίας. 

Συγκριτικά με το αντίστοιχο πρόγραμμα των ΗΠΑ, αυτό της ΕΚΤ υστερεί στο γεγονός ότι αυτό των ΗΠΑ συνοδεύτηκε από ισχυρά προγράμματα ενίσχυσης της εσωτερικής καταναλωτικής δαπάνης δημόσιας και ιδιωτικής που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη.

Σε συνέχεια της υποβάθμισης της Παγκόσμιας Ανάπτυξης την προηγούμενη εβδομάδα από την Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ αντίστοιχα προέβη σε αντίστοιχη μείωση. 

Στην έκθεση του για τις Παγκόσμιες Οικονομικές Προοπτικές αναφέρει ότι η Παγκόσμια Ανάπτυξη θα ενισχυθεί στο 3,5% το 2015 από 3,3% το 2014.  Η εκτίμηση του 3,5% είναι μειωμένη κατά 0,3% από τις προηγούμενες προβλέψεις τον Οκτώβριο του 2014, ενώ για το 2016 υποβάθμισε την πρόβλεψη στο 3,7% από 4% προηγουμένως. 

Στην έκθεση του το ΔΝΤ επισημαίνει ότι ακόμη και με τη ραγδαία υποχώρηση των τιμών του πετρελαίου οι προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας παραμένουν υποτονικές.  Στις εκτιμήσεις του, αναθεωρεί ανοδικά την πορεία της οικονομίας των ΗΠΑ στο 3,6% και υποβαθμίζει για την Ευρωζώνη και την Ιαπωνία στο 1,2% και 0,6% αντίστοιχα. 

Για την Κίνα, αναμένει επιβράδυνση της ανάπτυξης από 7,4% το 2014 στο 6,8% το 2015 με την ανάπτυξη των επενδύσεων να έχει επιβραδυνθεί και να αναμένεται να υποχωρήσει περεταίρω. 

Σχετικά με το πετρέλαιο, επισημαίνει πως η πτώση των τιμών ενώ είναι θετική από την άλλη μειώνει τον πληθωρισμό, αυξάνοντας τον κίνδυνο για αποπληθωρισμό, τονίζοντας πως η νομισματική πολιτική θα πρέπει να παραμείνει διευκολυντική για να αποτρέψει την άνοδο των επιτοκίων.