Του Γ. Λογοθέτη, CFO Finance & Research George Moundreas Com. S.A.

Τα πυρά του κατά της καγκελαρίου της Γερμανίας, Angela Merkel, και της πολιτικής λιτότητας που επί της ουσίας έχει επιβάλλει στην Ευρώπη εξαπολύει ο γνωστός Γερμανός συγγραφέας και βραβευμένος με νόμπελ Λογοτεχνίας Gunter Grass.  Χαρακτηριστικά τόνισεότι είναι ντροπή της Γερμανίας να αναγκάζει τις άλλες χώρες σε λιτότητα όταν η ίδια είναι υπερχρεωμένη και διεφθαρμένη.                                                                      

Για εμφανή ενίσχυση των δυνάμεων που τάσσονται εναντίον των πολιτικών λιτότητας στην Ευρώπη κάνει λόγο σε έκθεσή του ο επικεφαλής οικονομολόγος του Nomura Research Institute, Richard Koo. 

Οι υπέρ της λιτότητας βάσιζαν τις υποθέσεις στους στο θεωρητικό επιχείρημα της «επεκτακτικής δημοσιονομικής συρρίκνωσης», στο ότι δηλαδή η δημοσιονομική προσαρμογή θα έδινε ώθηση στην ανάπτυξη μέσα από τη μείωση των επιτοκίων, καθιστώντας ευκολότερο τον δανεισμό για επιχειρήσεις και νοικοκυριά, και μέσα από τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας –συμπεριλαμβανομένης της ανταγωνιστικότητας – της ευρύτερης οικονομίας.

Σε πολλές χώρες, επιχειρήσεις και νοικοκυριά όχι μόνο δεν προχωρούν σε νέο δανεισμό, αλλά αντιθέτως επιδιώκουν να μειώσουν τα επίπεδα δανεισμού τους, παρά τα ιστορικά χαμηλά επιτόκια.

Από τη στιγμή που ο ιδιωτικός τομέας σταματά να επιδιώκει τη μεγιστοποίηση του κέρδους και εστιάζει στη μείωση του δανεισμού, δεν υπάρχει κανείς πρόθυμος να δανειστεί και η οικονομία εύκολα παγιδεύεται σε ένα σπιράλ ύφεσης. Ο μόνος τρόπος να σταματήσει η επιδείνωση είναι να δανειστεί το δημόσιο και να δαπανήσει τα κεφάλαια αυτά σε πακέτα δημοσιονομικής στήριξης. Με άλλα λόγια, χωρίς τέτοια πακέτα δεν υπάρχει κανένας λόγος να προωθηθεί η δημοσιονομική ενοποίηση.                              

Σε νέο ιστορικό υψηλό από το 1995 διαμορφώθηκε η ανεργία στην Ευρωζώνη, ενώ τον Απρίλιο ο πληθωρισμός υποχώρησε στο χαμηλότερο επίπεδο από το Φεβρουάριο του 2010. 

Σύμφωνα με την Eurostat η ανεργία αυξήθηκε στο 12,1 το Μάρτιο την ίδια στιγμή που στις ΗΠΑ είναι στο 7,6% και στην Ιαπωνία στο 4,3%. Ο δε πληθωρισμός υποχώρησε τον Απρίλιο στο 1,2% όταν ο στόχος της ΕΚΤ όπου μοναδική αποστολή της είναι η σταθερότητα των τιμών, είναι στο 2%.

Στην πρόσφατη συνεδρίαση των G7, οι διαφωνίες για τη χαλάρωση της πολιτικής λιτότητας ήταν διακριτές αφού ΗΠΑ, Γαλλία και Ιταλία τάχθηκαν υπέρ της χαλάρωσης, την ώρα που Βρετανία, Καναδάς και Γερμανία εξέφρασαν επιφυλάξεις.  Ο Γερμανός υπουργός Wolfgang Schaeuble υποστήριξε ότι η Ευρωζώνη δεν αποτελεί πλέον το βασικό πρόβλημα της παγκόσμιας Οικονομίας, ενώ ο επικεφαλής της Bundesbank, Jens Weidmann δήλωσε ότι η κρίση στην Ευρωζώνη απομακρύνεται σιγά – σιγά.                                                       

Την ίδια στιγμή, ο συνολικός PMI της Ευρωζώνης παρέμεινε στάσιμος στο υφεσιακό 46,5 ενώ σημαντική επιδείνωση καταγράφηκε στο οικονομικό κλίμα. 

Ο σχετικός δείκτης της Κομισιόν μειώθηκε στο 88,6 τον Απρίλιο από 90,1 και ο δείκτης επιχειρηματικής εμπιστοσύνης επιδεινώθηκε στο -0,93 από -0,75. 

Σημαντική επιδείνωση καταγράφεται και στο βιομηχανικό κλάδο όπου ο σχετικός δείκτης διαμορφώθηκε στο -13,8 από -12,3. 

Ο προβληματισμός όμως εστιάζεται στη Γερμανία όπου ο συνολικός PMI μειώθηκε για πρώτη φορά μετά από 5 μήνες στο 48,8 τον Απρίλιο από 50,6. 

Σύμφωνα με την Markit, προηγουμένως βλέπαμε ανάπτυξη στη Γερμανία και συρρίκνωση στις άλλες χώρες. Τώρα φαίνεται ότι η συρρίκνωση αυτή συνοδεύεται και από υποχώρηση στη μεγαλύτερη οικονομία, τη Γερμανία όπου αναμφίβολα θα επηρεαστεί η ανάπτυξη, ενώ εμείς να προσθέσουμε και την αύξηση της ανεργίας στο 6,9%, οριακά υψηλότερο από το χαμηλό 2 δεκαετιών του 6,8%.