Στην πρώτη του δημόσια τοποθέτηση, μετά από έξι δεκαετίες λειτουργίας, το Consultative Shipping Group (CSG) κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον του παγκόσμιου εμπορίου. Η άτυπη συμμαχία 18 κορυφαίων ναυτιλιακών κρατών, στην οποία συμμετέχουν μεταξύ άλλων η Ελλάδα, η Γερμανία, ο Καναδάς, η Ιαπωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο, επισημαίνει τον άμεσο κίνδυνο δημιουργίας «παράλληλων συστημάτων», που απειλούν την ασφάλεια και τον ανταγωνισμό της διεθνούς ναυτιλίας, τον βασικό πυλώνα μεταφοράς του +80% των παγκόσμιων αγαθών. «Χωρίς τις θαλάσσιες μεταφορές, οι εφοδιαστικές αλυσίδες θα κατακερματίζονταν και η παγκόσμια οικονομία, όπως τη γνωρίζουμε, θα έπαυε να λειτουργεί», αναγράφει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση του CGS.

Σύμφωνα με την κοινή διακήρυξη, οι αλλεπάλληλες κρίσεις των τελευταίων ετών δεν αποτελούν πλέον μεμονωμένα παροδικά περιστατικά, αλλά αποτυπώνουν μια βαθιά δομική αλλαγή στο λειτουργικό περιβάλλον του κλάδου. Παράλληλα, σε αυτό το νέο, ασταθές τοπίο, οι θαλάσσιες αρτηρίες μετατρέπονται σταδιακά σε εργαλεία γεωπολιτικής πίεσης, με τη ναυσιπλοΐα να διαταράσσεται, ενώ ναυτικοί και εμπορικά πλοία βρίσκονται άμεσα εκτεθειμένοι σε κίνδυνο.

Αυτή η διαρκής αβεβαιότητα, εντεινόμενη από την επιβολή μεροληπτικών μέτρων, αποδυναμώνει τη συνοχή της εφοδιαστικής αλυσίδας και δυσχεραίνει τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό των εταιρειών. Κυρίως, όμως, προκαλεί σοβαρά σημεία συμφόρησης, που εκτινάσσουν το κόστος μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων, το οποίο μετακυλίεται κατά κύριο λόγο στους καταναλωτές. «Η διεθνής ναυτιλία λειτουργεί καλύτερα όταν οι κανόνες είναι σαφείς και ισχύουν σε κάθε γωνιά του πλανήτη», σημειώνεται.

Στο επίκεντρο της αποσταθεροποίησης ‒σύμφωνα με τον οργανισμό‒ βρίσκεται η ανεξέλεγκτη δράση του σκιώδους στόλου. Εκατοντάδες πλοία επιχειρούν συστηματικά εκτός των καθορισμένων πλαισίων, προκειμένου να παρακάμψουν τις διεθνείς κυρώσεις. Ως απότοκο, η πρακτική αυτή δημιουργεί στην ουσία μια αγορά δύο ταχυτήτων: ένα ελεγχόμενο σύστημα που δρα εντός του πλαισίου του διεθνούς ρυθμιστικού πλαισίου και ένα παράλληλο δίκτυο που λειτουργεί σε καθεστώς αδιαφάνειας, νοθεύοντας τον ανταγωνισμό και αυξάνοντας τους κινδύνους στη θάλασσα.

Απέναντι σε αυτό το θολό τοπίο, τα κράτη-μέλη της CSG καθιστούν σαφές ότι «η ισχυρή διεθνής συνεργασία δεν αποτελεί περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας, αλλά βασική προϋπόθεση αποτελεσματικής διακυβέρνησης». Τέλος, απευθύνουν έκκληση για την ενιαία εφαρμογή των κανόνων, υπογραμμίζοντας πως, σε διαφορετική περίπτωση, το αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό για το σύνολο της οικονομίας. Η ιστορική αυτή παρέμβαση ολοκληρώνεται αναφέροντας πως «όπως αποδείχθηκε με το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, όταν κατακερματίζονται οι εφοδιαστικές αλυσίδες της ναυτιλίας, κατακερματίζεται μαζί τους και η παγκόσμια οικονομία».