Με ταχείς ρυθμούς η Ινδία εδραιώνει την κυριαρχία της στην παγκόσμια βιομηχανία ανακύκλωσης πλοίων, μετατρέποντας τις διαλύσεις σε κεντρικό πυλώνα μιας ευρύτερης ναυτιλιακής και βιομηχανικής στρατηγικής. Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση της Allied QuantumSea Research, το Νέο Δελχί δεν διεκδικεί απλώς μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς στις ανακυκλώσεις, αλλά επιχειρεί να διασυνδέσει στρατηγικά την εν λόγω αγορά με τις ναυπηγήσεις και την κυκλική οικονομία.

Οι αριθμοί επιβεβαιώνουν τη δυναμική, καθώς το 2025 το μερίδιο της Ινδίας στην παγκόσμια αγορά ανακυκλώσεων αυξήθηκε κατά 5,3%, αγγίζοντας το 35,4%.

Ως εκ τούτου, η χώρα ανακύκλωσε 2,99 εκατ. GT, καταγράφοντας εντυπωσιακή άνοδο 1,13 εκατ. τόνων σε σχέση με τα 1,86 εκατ. του 2024. Η επίδοση αυτή επέτρεψε στην Ινδία να επιτύχει τον στόχο ηγεσίας του προγράμματος «Maritime India Vision 2030» πέντε χρόνια νωρίτερα.

Με ορίζοντα τη δεκαετία, οπότε αναμένεται να οδηγηθούν στα διαλυτήρια πάνω από 16.000 πλοία παγκοσμίως, η Ινδία εκτιμάται ότι θα απορροφά 500 έως 600 πλοία ετησίως. Επίκεντρο παραμένει το Alang-Sosiya στο Γκουτζαράτ, το οποίο συγκεντρώνει το 97% της εθνικής δραστηριότητας (εκτός Γκουτζαράτ λειτουργούν μόνο δύο μικρότερα διαλυτήρια σε Καλκούτα και Κεράλα). Το Alang διαθέτει σήμερα 150 plots –εκ των οποίων τα 128 είναι ενεργά– και ετήσια δυναμικότητα 6 εκατ. GT, με τα σχέδια επέκτασης να στοχεύουν στα 9 εκατ. LDT (light displacement tonnes).

Ωστόσο, η επόμενη φάση ανάπτυξης εστιάζει στη θεσμική θωράκιση. Ήδη 115 ινδικές εγκαταστάσεις είναι πλήρως εναρμονισμένες με τη Σύμβαση του Χονγκ Κονγκ, υποστηριζόμενες από κρατική χρηματοδότηση 53,5 εκατ. ρουπίων για τον εκσυγχρονισμό τους, με τη συμμόρφωση αυτή να ανοίγει τον δρόμο για ένα ιστορικό ορόσημο. Η Κομισιόν έχει προτείνει την ένταξη δύο ινδικών εγκαταστάσεων στη 16η έκδοση της ευρωπαϊκής λίστας εγκεκριμένων διαλυτηρίων. Εφόσον η πρόταση εγκριθεί, θα είναι η πρώτη φορά που πλοία υπό σημαία χωρών της ΕΕ θα μπορούν νομίμως να οδηγηθούν προς ανακύκλωση στην ινδική υποήπειρο.

Παράλληλα, το κρατικό όραμα υποστηρίζεται από επενδύσεις ύψους $8 δισ. για ναυπηγήσεις και ανακυκλώσεις. Το Νέο Δελχί εφαρμόζει το καινοτόμο «Ship Recycling Credit Note», παρέχοντας στους πλοιοκτήτες πίστωση ίση με το 40% της αξίας scrap του πλοίου, την οποία μπορούν να «εξαργυρώσουν» για την κατασκευή νεότευκτων σε ινδικές γιάρδες.

Βραχυπρόθεσμα, ωστόσο, η αγορά αντιμετωπίζει έλλειψη προσφοράς. Τα υψηλά ναύλα και οι ανθεκτικές αξίες των πλοίων αποτρέπουν τους πλοιοκτήτες από την απόσυρση χωρητικότητας, με αποτέλεσμα ο ρυθμός ανακύκλωσης του 2026 (έως τα τέλη Ιουνίου) να υπολείπεται αυτού του 2025. Σήμερα, η Ινδία δεν έχει πλοία σε «ουρά αναμονής» προς ανακύκλωση, ενώ το Πακιστάν μόλις ένα. Ταυτόχρονα, ανταγωνιστές όπως το Μπανγκλαντές και το Πακιστάν προσφέρουν υψηλότερες τιμές scrap σε δεξαμενόπλοια και bulkers, ωστόσο το στρατηγικό πλεονέκτημα της Ινδίας δεν βασίζεται πλέον στην τιμή, αλλά στο μεγάλο μέγεθος των υποδομών της (scale) και στην αυστηρή κανονιστική συμμόρφωση.

Κλείνοντας, το επόμενο στάδιο για την Ινδία έγκειται στην επέκταση των υποδομών που πληρούν τις προδιαγραφές, στην εξασφάλιση της αναγνώρισης από την ΕΕ και στο μεγάλο «στοίχημα» της σύνδεσης της ανακύκλωσης πλοίων με την εγχώρια ναυπηγική βιομηχανία.

Πηγή: Allied