Σε ένα σύνθετο παράδοξο έχει εξελιχθεί η ενεργειακή στρατηγική του Πεκίνου, καθώς η χώρα εδραιώνεται ως ηγέτιδα δύναμη στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, ενώ ταυτόχρονα εντείνει την εξάρτησή της από τον άνθρακα. Σύμφωνα με το Center for Research on Energy and Clean Air (CREA), η Κίνα ευθύνεται για το 93% των νέων κατασκευών μονάδων άνθρακα παγκοσμίως το 2024, παρά το γεγονός ότι πέρυσι εγκατέστησε περισσότερα συστήματα ΑΠΕ από όσα διαθέτουν συνολικά οι ΗΠΑ.

Η προσέγγιση αυτή υπαγορεύεται από το δόγμα της «κατασκευής πριν από την κατάργηση». Η Κίνα, έχοντας νωπές τις μνήμες των ενεργειακών ελλείψεων της περιόδου 2021-2022, επιλέγει τη θωράκιση του συστήματος με νέες μονάδες ορυκτών καυσίμων. Ο άνθρακας λειτουργεί ως απαραίτητη «ασφαλιστική δικλίδα» και ευέλικτος πόρος εξισορρόπησης, αντισταθμίζοντας τη μεταβλητότητα των ΑΠΕ και τις αδυναμίες του δικτύου μεταφοράς ενέργειας από τις απομακρυσμένες περιοχές παραγωγής στα αστικά κέντρα.

Παρά τις προκλήσεις αυτές, ο τομέας της καθαρής ενέργειας αναδεικνύεται σε κρίσιμο μοχλό ανάπτυξης. Εκτιμάται πως συνεισέφερε το 10% στο κινεζικό ΑΕΠ κατά το προηγούμενο έτος, οδηγώντας το ένα τέταρτο της συνολικής οικονομικής μεγέθυνσης. Ο στόχος για 3.600 GW αιολικής και ηλιακής ισχύος έως το 2035 παραμένει κομβικός, ωστόσο η επίτευξή του απαιτεί την υπέρβαση των γραφειοκρατικών αγκυλώσεων και τον εκσυγχρονισμό των υποδομών.