Από τον Μάιο του 2025, η Μεσόγειος Θάλασσα καθίσταται ECA (Emission Control Area – Περιοχή Ελέγχου Εκπομπών), γεγονός που περιπλέκει ελαφρώς την κατάσταση αναφορικά με τα ναυτιλιακά καύσιμα και αναμένεται να έχει σημαντικό αντίκτυπο στο bunkering στη Μεσόγειο αλλά και στις ροές εμπορευμάτων.

Όπως υπογραμμίζει σε έκθεσή της η ναυλομεσιτική Gibson, βάσει των κανονισμών, τα καύσιμα που καταναλώνονται εντός των ECAs πρέπει να έχουν περιεκτικότητα οξειδίων του θείου χαμηλότερη ή ίση του 0,1%, εκτός αν τα πλοία διαθέτουν scrubbers, τα οποία είναι σε θέση να μειώσουν τις εκπομπές στα συγκεκριμένα επίπεδα.

Ζήτηση για καύσιμα

Η ζήτηση για καύσιμα στη Μεσόγειο εκτιμάται στους 21,5 εκατ. τόνους, εκ των οποίων περισσότεροι από τους μισούς αφορούν VLSFO περιεκτικότητας θείου 0,5%. Από τον επόμενο Μάιο, η ζήτηση για VLSFO στη Μεσόγειο αναμένεται να μειωθεί στους περίπου 6 εκατ. τόνους ετησίως, βάσει εκτιμήσεων, με τα πλοία να στρέφονται στο MGO και στο ULSFO, η περιεκτικότητα θείου των οποίων περιορίζεται στο 0,1%.

Η ζήτηση για HSFO δύναται να μην επηρεαστεί, εφόσον τα πλοία είναι εξοπλισμένα με scrubbers, που είναι σε θέση να «ρίξουν» τις εκπομπές θείου στα απαιτούμενα επίπεδα.

Σε κάθε περίπτωση, το κόστος καυσίμου για τα πλοία στη Μεσόγειο διαφαίνεται αυξημένο, δεδομένου μάλιστα ότι στο Γιβραλτάρ, εντός του 2024, το κόστος του MGO εμφανίζεται αυξημένο κατά περίπου 35% έναντι του κόστους του VLSFO, σύμφωνα με την Gibson.

Ροές εμπορευμάτων

Πτώση της ζήτησης για VLSFO αναμένεται να ωθήσει σε ανακατεύθυνση των ροών ανατολικά της Διώρυγας του Σουέζ. Πέραν αυτού, το «κενό» βενζίνης που αντιμετωπίζει η Μεσόγειος και η Ευρώπη εκτιμάται πως θα αυξηθεί περαιτέρω, ενισχύοντας τις εισαγωγές από τις ΗΠΑ και τη Μέση Ανατολή.