To ETS έχει μπει για τα καλά στη ζωή της ναυτιλιακής βιομηχανίας από τον περασμένο Ιανουάριο.

Το ETS πρακτικά σημαίνει ότι ένα πλοίο που ταξιδεύει μεταξύ δύο λιμανιών της ΕΕ πρέπει να καταβάλει φόρο άνθρακα για όλη τη διάρκεια του ταξιδιού, ενώ ένα πλοίο που ταξιδεύει μεταξύ ενός λιμανιού εκτός ΕΕ και ενός λιμανιού της ΕΕ πρέπει να καταβάλει φόρο άνθρακα για το 50% του ταξιδιού. Τι συμβαίνει όμως στην περίπτωση των λιμένων του Ηνωμένου Βασιλείου;

Την απάντηση επιχειρεί να δώσει ανάλυση της Sea-Intelligence. Συγκεκριμένα, η εταιρεία σημειώνει ότι, ελέω Brexit, ένα λιμάνι του ΗΒ μπορεί να θεωρηθεί το πρώτο/τελευταίο πριν δέσει σε λιμάνι της ΕΕ. Για παράδειγμα, αν ένα πλοίο πραγματοποιεί ταξίδι από τη Νέα Υόρκη στην Αμβέρσα, ο μεταφορέας πρέπει να αναφέρει τις εκπομπές για το 50% του ταξιδιού, καθώς το πλοίο μετακινείται από λιμάνι εκτός ΕΕ σε λιμάνι της ΕΕ. Ωστόσο, εάν το ίδιο πλοίο προσεγγίσει το λιμάνι Felixstowe στο ταξίδι μεταξύ Νέας Υόρκης και Αμβέρσας, ο μεταφορέας πρέπει να καταβάλει μηδενικό φόρο άνθρακα από τη Νέα Υόρκη στο Felixstowe, καθώς και τα δύο αυτά λιμάνια είναι εκτός ΕΕ, και φόρο άνθρακα 50% για το πολύ σύντομο ταξίδι από το Felixstowe στην Αμβέρσα.

Για τις τακτικές γραμμές στον Βόρειο Ατλαντικό, η Sea-Intelligence το πάει ένα βήμα παρακάτω και επιχειρεί να υπολογίσει τη συνολική απόσταση πλεύσης για την οποία πρέπει να αναφερθούν οι εκπομπές, υπό δύο διαφορετικές συνθήκες: η μία βασίζεται στην τρέχουσα πραγματικότητα, όπου το Ηνωμένο Βασίλειο απαλλάσσεται, και η άλλη βασίζεται στην κατάσταση που θα είχε διαμορφωθεί εάν το Ηνωμένο Βασίλειο παρέμενε στην ΕΕ. Σύμφωνα με το παρακάτω γράφημα, το Brexit έχει ως αποτέλεσμα η συνολική αναφερόμενη απόσταση πλεύσης στον Βόρειο Ατλαντικό να μειωθεί κατά 24%.