Μια ευχή που μας συντροφεύει στο ταξίδι. Μια σκέψη εν ώρα βάρδιας ή χαλάρωσης για το σπίτι και την οικογένεια. Μια αγκαλιά που μας περιμένει πάντα ανοιχτή.

Η μητέρα του ναυτικού ζει τις δικές της στιγμές χαράς και προσμονής αλλά και αγωνίας και μοναξιάς. Καμαρώνει για την πρόοδο και την εξέλιξη του παιδιού της και αναμένει καρτερικά την αντάμωση.

Η σκέψη της είναι συντροφιά κάθε ώρα, η εικόνα της είναι ζωντανή κάθε λεπτό. Από την άλλη, ξέρουμε πως είναι περήφανη για μας, μας καμαρώνει και μας νοιάζεται, ξέρει ότι κυνηγάμε τα όνειρα και τις φιλοδοξίες μας και υποστηρίζει τις επιλογές μας.

Η ακατάλυτη αυτή σχέση δεν θα μπορούσε να χωρέσει σε μια μέρα. Σήμερα ωστόσο υπάρχει ένας λόγος παραπάνω για μια γλυκιά κουβέντα, μια τρυφερή λέξη. Ακόμα κι αν έχει φύγει για πάντα, το «μου λείπεις» θα μένει ζωντανό.

Υγεία και χαρές στις μητέρες των ναυτικών!