Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ντελαγουέρ εξετάζουν το ενδεχόμενο να χρησιμοποιούν καρχαρίες ως φορείς ωκεάνιων δεδομένων σχεδόν σε πραγματικό χρόνο.

Φέροντας αισθητήρες που μετρούν τις συνθήκες του ωκεανού, προκειμένου να τροφοδοτήσουν ωκεανογραφικά, ατμοσφαιρικά και κλιματικά μοντέλα, οι καρχαρίες έχουν τη δυνατότητα να βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν την πιθανή ένταση ενός τυφώνα πριν αυτός φτάσει στην ξηρά.

Πρόκειται ουσιαστικά για μικρές ηλεκτρονικές συσκευές που μετρούν την ηλεκτρική αγωγιμότητα του ωκεανού −ένα μέγεθος που συνδέεται στενά με την αλατότητα− αλλά και τη θερμοκρασία και το βάθος, καθώς τα θαλάσσια ζώα στα οποία είναι προσαρτημένες κολυμπούν και βουτούν.

«Οι αισθητήρες που φέρουν τα ζώα χρησιμοποιούνται με επιτυχία από τους ωκεανογράφους εδώ και χρόνια, ιδίως σε θαλάσσιους ελέφαντες στις πολικές περιοχές, όπου οι επιστημονικές παρατηρήσεις είναι σπάνιες», εξηγεί ο Aaron Carlisle, επικεφαλής ερευνητής και καθηγητής στη Σχολή Θαλάσσιων Επιστημών και Πολιτικής του πανεπιστημίου.

Η διαδικασία ξεκινά στις αρχές Μαΐου, όταν τα είδη με έντονη μεταναστευτική δραστηριότητα πλησιάζουν προς την ακτή από τους χειμερινούς τους βιότοπους, που βρίσκονται πιο μακριά στον Ατλαντικό, σύμφωνα με την Caroline Wiernicki, υποψήφια διδάκτορα στις θαλάσσιες επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Ντελαγουέρ. Οι ερευνητές απομακρύνονται 30 έως 40 μίλια από την ακτή με ένα ερευνητικό σκάφος, ρίχνουν αγκίστρια με δόλωμα και περιμένουν, συνήθως για δύο έως τρεις ώρες, μέχρι ένας καρχαρίας να τσιμπήσει το δόλωμα, εξήγησε η ίδια.

«Οι συσκευές στερεώνονται στα ραχιαία πτερύγια. Στη συνέχεια, κάθε φορά που ο καρχαρίας αναδύεται στην επιφάνεια, ο αισθητήρας μπορεί να επικοινωνεί και να μεταδίδει δεδομένα στο δίκτυο δορυφορικών δεκτών που βρίσκεται σε τροχιά», τονίζει ο Carlisle.

Εάν το πρόγραμμα στεφθεί με επιτυχία, τα δεδομένα που θα συλλέξουν οι καρχαρίες θα μπορούσαν να συμβάλουν στη βελτίωση των προβλέψεων σχετικά με την ένταση των τυφώνων καθώς πλησιάζουν την ανατολική ακτή των ΗΠΑ. Οι πληροφορίες αυτές θα προσέφεραν στις κοινότητες από τη Βόρεια Καρολίνα έως τη Μασαχουσέτη πιο αξιόπιστα στοιχεία, ώστε να ενισχυθεί η ανθεκτικότητα των παράκτιων περιοχών απέναντι στις ολοένα και πιο ισχυρές καταιγίδες, επισημαίνει η Wiernicki.

Μπορεί στη θέασή τους οι περισσότεροι να τρομοκρατούμαστε, ωστόσο «είναι εκπληκτικά ζώα, τέλεια προσαρμοσμένα στον ωκεανό, και μπορούμε να μάθουμε πάρα πολλά από αυτά», σχολιάζει ο Carlisle.