Το αργό της Βενεζουέλας έχει εισέλθει εκ νέου δυναμικά στην παγκόσμια αγορά, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τα πρόσφατα δεδομένα της Signal Ocean. Η επιστροφή αυτή λειτουργεί ως βαλβίδα αποσυμπίεσης για τα διυλιστήρια διεθνώς, τα οποία αναζητούν σταθερές πηγές εφοδιασμού για να «ανεξαρτητοποιηθούν» από τη Μέση Ανατολή και την αβεβαιότητα γύρω από τα Στενά του Ορμούζ. Μαζί με τις αυξανόμενες ροές από τη Βραζιλία, τα φορτία της Νότιας Αμερικής διεκδικούν πλέον αναβαθμισμένο ρόλο στον διεθνή ενεργειακό χάρτη.

Κινητήριος μοχλός αυτής της αλματώδους ανόδου είναι η πολιτική της Ουάσιγκτον. Η επαναφορά των «αδειών» το πρώτο δίμηνο του 2026 και η καθοριστική απόφαση του αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών (OFAC) στις 10 Ιουνίου 2026 για περαιτέρω χαλάρωση των κυρώσεων, πυροδότησαν ένα ράλι εξαγωγών. Με το 92% του μείγματος να αφορά αργό πετρέλαιο και το 8% μαζούτ, οι μηνιαίες θαλάσσιες ροές εκτοξεύθηκαν κατά 144%. Από τα 0,62 εκατ. βαρέλια του Ιανουαρίου, ο κινητός μέσος όρος επτά ημερών άγγιξε τα 1,5 εκατ. στα μέσα Ιουνίου, ενώ στις αρχές Μαΐου είχε καταγραφεί κορύφωση άνω των 2 εκατ. βαρελιών. Συνολικά, ο φετινός μέσος όρος διαμορφώνεται στο 1,10 εκατ. βαρέλια, διπλασιάζοντας ουσιαστικά την επίδοση της προηγούμενης διετίας.

Αυτή η αλλαγή των εμπορικών προτύπων διαμορφώνει νέα δεδομένα απασχόλησης για τα δεξαμενόπλοια, ενώ οι ΗΠΑ αποτελούν τον κύριο προορισμό, με 45% των φορτίων. Η συγκεκριμένη ζήτηση, μαζί με τις ροές προς τις Μπαχάμες (10,5%), συντηρεί την περιφερειακή αγορά της Καραϊβικής, εξασφαλίζοντας στα Aframax την πρωτοκαθεδρία με μερίδιο 38%. Στον αντίποδα, η ασιατική αγορά εκτινάσσει τα τονομίλια. Τα ταξίδια μεγάλων αποστάσεων (long-haul) με βασικό παραλήπτη την Ασία και ειδικά την Ινδία (18%), ευνοούν σαφώς τα μεγαλύτερα πλοία. Ως αποτέλεσμα, η μερίδα του λέοντος στις ναυλώσεις περνάει στα VLCC (με μερίδιο 32%) και τα Suezmax (24%), μεγέθη τα οποία απορροφούν αθροιστικά το 56% των συνολικών φορτώσεων από τη Βενεζουέλα, κυριαρχώντας πλέον στις εξαγωγές της χώρας.

Πηγή: Signal