Η πρόσφατη απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης να προχωρήσει σε προσωρινή άρση του Jones Act –επιτρέποντας σε πλοία ξένης σημαίας να μεταφέρουν καύσιμα μεταξύ λιμένων των ΗΠΑ– είχε ως βασικό στόχο την ενίσχυση της εγχώριας προσφοράς και τη συγκράτηση των τιμών ενέργειας. Ωστόσο, σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία, η πρωτοφανής κίνηση από πλευράς Λευκού Οίκου δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Σύμφωνα με δεδομένα, οι ροές πετρελαίου και προϊόντων αυτού μεταξύ αμερικανικών λιμένων παρέμειναν ουσιαστικά αμετάβλητες μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου, στα 1,37 εκατ. βαρέλια/ημέρα, παρά τη χαλάρωση των περιορισμών. Αντίθετα, καταγράφηκε σημαντική αύξηση των εξαγωγών καυσίμων, με τις ΗΠΑ να διοχετεύουν μεγαλύτερους όγκους προς την Ευρώπη και την Ασία.

Η εξέλιξη αυτή ερμηνεύεται κυρίως από τις συνθήκες στην παγκόσμια αγορά. Η ενεργειακή κρίση που προκάλεσε η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και τα προβλήματα στις ροές μέσω των Στενών του Ορμούζ έχουν οδηγήσει σε υψηλότερες τιμές εκτός ΗΠΑ, καθιστώντας τις εξαγωγές πιο επικερδείς για τα διυλιστήρια. Ως εκ τούτου, οι αμερικανικές εταιρείες προτίμησαν να εκμεταλλευτούν τα περιθώρια κέρδους στο εξωτερικό αντί να ενισχύσουν την εγχώρια αγορά.

Παράλληλα, η αυξημένη ζήτηση για μεταφορές μεγάλων αποστάσεων –ιδίως προς την Ευρώπη και την Ασία– οδήγησε σε άνοδο των ναύλων και σε περιορισμό της διαθεσιμότητας δεξαμενόπλοιων. Το γεγονός αυτό επιβάρυνε περαιτέρω την εσωτερική αγορά των ΗΠΑ, μειώνοντας τα κίνητρα για μεταφορές εντός της χώρας.