Η παρατεταμένη κρίση στον Αραβικό Κόλπο μετεξελίσσεται από βραχυπρόθεσμο σοκ προσφοράς σε παράγοντα καταστροφής της ζήτησης, σύμφωνα με ανάλυση της Xclusiv.

Στον τομέα του αργού πετρελαίου, η πτώση των εξαγωγών από τη Μέση Ανατολή αγγίζει το 65%. Βάσει δεδομένων της Signal Ocean, περίπου 100 δεξαμενόπλοια άνω των 20.000 dwt έχουν εγκλωβιστεί στην περιοχή, διαμορφώνοντας ένα έντονο εφοδιαστικό αδιέξοδο. Εκτός αυτού, παρά το αρχικό ράλι των ναύλων, το παρατεταμένο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, δημιουργεί περαιτέρω αβεβαιότητα και αναθεωρεί πτωτικά τις μελλοντικές εκτιμήσεις για την αγορά. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση των ΗΠΑ σκέφτεται να άρει προσωρινά τις κυρώσεις για 140 εκατομμύρια βαρέλια ιρανικού πετρελαίου που βρίσκονται εν πλω, στα πρότυπα των ρωσικών φορτίων. Μια τέτοια εξέλιξη, αν και δύναται να συμβάλει στη μείωση των τιμών βραχυπρόθεσμα, εισάγει επίσης ένα νέο πλαίσιο αβεβαιότητας, θολώνοντας ουσιαστικά τα όρια των πλοίων που υπόκειται σε κυρώσεις και στρεβλώνοντας συνολικά την αγορά.

Το ουσιαστικότερο πλήγμα, ωστόσο, καταγράφεται στα product tankers. Με τα διυλιστήρια του Κόλπου αδρανή, 3,46 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως έχουν αφαιρεθεί από τις θαλάσσιες ροές, ενώ οι εναλλακτικές πηγές προσφέρουν μόλις 1 εκατομμύριο βαρέλια. Η εν λόγω συρρίκνωση, εξωθεί μεγάλος αριθμό LR και MR να εγκαταλείπει τις παραδοσιακές διαδρομές της Ασίας και να πλέει να πλέουν άνευ φορτίου προς τον Ατλαντικό για αναζήτηση εναλλακτικών φορτίων. Η εξέλιξη αυτή ναι μεν υποστήριξε αρχικά τα ναύλα, ειδικά στον Ατλαντικό, πλέον όμως δημιουργεί συνθήκες υπερπροσφοράς. Παρότι οι ναύλοι παραμένουν ιστορικά υψηλοί, η δυναμική έχει εξασθενήσει, ιδιαίτερα στον Ειρηνικό όπου τα έσοδα διορθώνονται απότομα από τα πρόσφατα υψηλά τους.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι η αγορά των δεξαμενόπλοιων εισέρχονταν έτσι και αλλιώς σε μια περίοδο ανάγκης για ανανέωση, ένεκα του υπερήλικου προφίλ της, ένα διαρθρωτικό πρόβλημα που παραμένει στο παρασκήνιο και η κρίση ανέδειξε ακόμα περισσότερο. Προς το παρόν, η αγορά παραμένει ισχυρή στα χαρτιά, αλλά εύθραυστη. Όσο περισσότερο παραμένουν ουσιαστικά κλειστά τα Στενά του Ορμούζ, η αγορά δεξαμενόπλοιων θα ακροβατεί μεταξύ υψηλών ναύλων και καταστροφή της ζήτησης. Υπό αυτή την έννοια, δεν πρόκειται πλέον απλώς για μια κρίση προσφοράς, αλλά για μια δοκιμασία αναφορικά με το πόση πίεση μπορεί να αντέξει η αγορά προτού αρχίσουν να αποδυναμώνονται οι θεμελιώδεις της δείκτες.