Νέα δεδομένα στον παγκόσμιο χάρτη των σιτηρών δημιουργεί η εξασφάλιση υγειονομικών εγκρίσεων από την Αργεντινή για την εξαγωγή σιταριού προς την Κίνα. Η νοτιοαμερικανική χώρα, με εκτιμώμενη παραγωγή 27,8 εκατ. τόνων για την περίοδο 2025/26, εισέρχεται σε μια αγορά που παραδοσιακά κυριαρχείται από τον Καναδά και την Αυστραλία. Οι πρώτες ροές επιβεβαιώνουν την κινητικότητα, με προγραμματισμένες φορτώσεις 107.000 τόνων. Εξ αυτών, 65.000 τόνοι θα αναχωρήσουν από το Timbúes μέσω της COFCO και 42.000 τόνοι από την Bahía Blanca υπό τη διαχείριση της Cargill.

Η διαφοροποίηση των προμηθευτών του Πεκίνου δεν αναμένεται να ανατρέψει άμεσα το υφιστάμενο μεταφορικό ισοζύγιο στη ναυτιλία χύδην ξηρού φορτίου. Ιστορικά, το 70% των σιτηρών με προορισμό την Κίνα εξυπηρετείται από Panamaxes, ενώ το 20% απορροφάται από τα Supramaxes. Αν και τα Panamaxes θα διατηρήσουν την κυριαρχία τους, ενδεχόμενη προσαρμογή των αγοραστών σε μικρότερα parcel sizes δύναται να ενισχύσει σταδιακά το μερίδιο των Supramaxes στις ασιατικές ρότες.

Ρυθμιστικό παράγοντα για την τελική επιλογή χωρητικότητας αποτελούν οι ιδιαιτερότητες της εσωτερικής ναυσιπλοΐας στην Αργεντινή. Η υδάτινη αρτηρία Παρανά-Παραγουάης προς τον εξαγωγικό κόμβο του Ροσάριο περιορίζεται από το βύθισμα των 10,3 μ. Σε περιόδους χαμηλής στάθμης της θάλασσας, τα μεγαλύτερα σε μέγεθος πλοία υποχρεώνονται σε μερική φόρτωση και μεταγενέστερο topping-off σε λιμένες βαθέων υδάτων. Το συγκεκριμένο εμπόδιο προσδίδει συγκριτικό πλεονέκτημα ευελιξίας στα μικρότερα μεγέθη πλοίων, επηρεάζοντας τις βραχυπρόθεσμες αποφάσεις των ναυλωτών.