Τις απόψεις τους για το μέλλον της πυρηνικής ενέργειας στη ναυτιλιακή βιομηχανία ανέλυσαν δύο σημαντικές προσωπικότητες του κλάδου στο πλαίσιο πρόσφατου συνεδρίου.

Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια του ετήσιου συνεδρίου του ΕΛΙΝΤ στις 9 Δεκεμβρίου, αναπτύχθηκε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον debate μεταξύ του κ. Πάνου Κουρκουντή, Προέδρου της MARTECMA και Τεχνικού Διευθυντή της Sea Traders και του κ. Πάνου Ζαχαριάδη, Τεχνικού Διευθυντή της Atlantic Bulk Carriers.

Απαντώντας σε σχετικό ερώτημα, ο κ. Πάνος Ζαχαριάδης, ανέφερε ότι η πυρηνική ενέργεια τέταρτης γενιάς αποτελεί μια ρεαλιστική λύση και ίσως θα είναι αυτή που θα δώσει απάντηση στο πρόβλημα της απανθρακοποίησης.

«Μετά το 2035 οι μικροί πυρηνικοί αντιδραστήρες θα είναι πια σε λειτουργία στη στεριά».

Σημειώνεται ότι σε παλαιότερη αρθρογραφία του στα Ναυτικά Χρονικά, ο κ. Ζαχαριάδης είχε τονίσει ότι πιθανό είναι το ενδεχόμενο στο μέλλον να κατασκευαστούν πυρηνικοί αντιδραστήρες πολύ μικρού μεγέθους (π.χ. 2 x 5 μ.), -50 MW, χωρίς πιθανότητα κατακρήμνισης (meltdown). Πρόκειται για αντιδραστήρες τέταρτης γενιάς των οποίων η ψύξη τους πραγματοποιείται με υγρό μέταλλο ή λιωμένο αλάτι ή ήλιον και είναι «τελείως φυσική-παθητική», όπως χαρακτηριστικά σημειώνει σε άρθρο του τον Μάιο του 2020.

Όπως τόνισε στο συνέδριο, έχουν γίνει σημαντικά βήματα προόδου σε ό,τι αφορά αυτήν την τεχνολογία, με την Κίνα να βρίσκεται ήδη πολύ μπροστά στον εν λόγω τομέα, καθώς εδώ και ενάμιση χρόνο διαθέτει στην Έρημο Γκόμπι έναν πυρηνικό αντιδραστήρα θορίου.

«Το καλό με τους συγκεκριμένους αντιδραστήρες είναι ότι, για να δημιουργηθεί το ουράνιο -που είναι απαραίτητο για την πυρηνική ενέργεια- ρίχνεις το θόριο και το ουράνιο φτιάχνεται μέσα στον αντιδραστήρα, χωρίς να χρειάζεται να μεταφέρεις ουράνιο, που μπορει να κλαπεί, ή άλλα ραδιενεργά υλικά».

Μάλιστα, όπως πρόσθεσε ήδη έχουν ανακοινωθεί designs με πυρηνικούς αντιδραστήρες σε containerships από κινεζικά και κορεατικά ναυπηγεία.

Από την πλευρά του, o κ. Πάνος Κουρκουντής, εξέφρασε την άποψη ότι οι προσπάθειες μείωσης των εκπομπών CO2 από τις θαλάσσιες μεταφορές δεν θα πρέπει να μας οδηγήσουν στην υιοθέτηση τεχνολογιών που μπορεί να έχουν χειρότερες επιπτώσεις στο περιβάλλον, αφού και η νεότερης γενιάς πυρηνικοί αντιδραστήρες παράγουν μια ποσότητα πυρηνικών αποβλήτων με χρόνο ζωής αρκετούς αιώνες. «Το περιβαλλοντικό αποτύπωμα το οποίο θα έχουν αυτοί οι αντιδραστήρες δεν είναι μηδενικό, δήλωσε ο κ. Κουρκουντής.

Συμπληρωματικά, ανέφερε πως το ζήτημα των ραδιενεργών αποβλήτων συστηματικά αποσιωπάται.

 «Συχνά αναφέρονται στα ραδιενεργά απόβλητα των νέων μικρών αντιδραστήρων μετρώντας τα με τον όγκο! Αυτό είναι τόσο «επιστημονικό» όσο το να μετρά κανείς τον ηλεκτρισμό με τον χάρακα».

Ακόμα υπογράμμισέ πως δεν μπορεί να παραληφθεί ο κίνδυνος χρήσης των εν λόγω αποβλήτων από ανθρώπους που επιθυμούν να τα χρησιμοποιήσουν κακόβουλους σκοπούς.

«Εάν μια χούφτα από αυτά που σήμερα παρουσιάζονται σαν ακίνδυνα βρεθούν σε χώρο μαζικής συγκέντρωσης, όπως π.χ. στο μετρό, τότε οι συνέπειες θα είναι πραγματικά καταστροφικές. Ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για πυρηνικά απόβλητα».

Τέλος, δήλωσε ότι, όταν εμφανίστηκαν οι πρώτες μηχανές εσωτερικής καύσης, κανείς δεν θεωρούσε ότι το CO2 θα αποτελούσε πρόβλημα. Όταν όμως πλέον υπάρχουν εκατομμύρια τέτοιες μηχανές, τότε γίνεται αντιληπτό ότι η συζήτηση γίνεται υπό διαφορετικό πρίσμα.

«Μπορείτε να φανταστείτε σε λίγες δεκαετίες να έχουμε να διαχειριστούμε χιλιάδες ή εκατομμύρια μικρούς πυρηνικούς αντιδραστήρες και τα απόβλητά τους; ανέφερε χαρακτηριστικά».