Η νέα έκθεση του Food and Agriculture Organization (FAO) για τη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα αποτυπώνει μια εικόνα συγκρατημένης αισιοδοξίας, αλλά και σοβαρών προκλήσεων για το μέλλον.

Ειδικότερα, η αλιευτική πίεση έχει μειωθεί εντυπωσιακά τα τελευταία δέκα χρόνια και κατά 50% από το 2013, αποτέλεσμα πιο αυστηρής διαχείρισης και περιορισμού της υπεραλιείας. Η αλιευτική πίεση μπορεί να ερμηνευτεί ως η επίδραση που ασκείται στον πληθυσμό των ψαριών σε μια συγκεκριμένη περιοχή, η οποία καθορίζεται από παράγοντες όπως ο αριθμός των ψαράδων, οι ώρες αλιείας και η ένταση της αλιείας.

Παρ’ όλα αυτά, το 52% των θαλάσσιων οργανισμών που αξιολογήθηκαν εξακολουθούν να χαρακτηρίζονται ως υπερεκμεταλλευόμενα, ενώ ευάλωτα είδη όπως καρχαρίες και θαλάσσιες χελώνες εξακολουθούν να απειλούνται, κυρίως στην Κεντρική και Ανατολική Μεσόγειο και την Αδριατική. Το 2023, οι ψαράδες στη Μεσόγειο και στη Μαύρη Θάλασσα αλιεύσαν συνολικά 1,12 εκατ. τόνους άγριων ψαριών και άλλων θαλάσσιων οργανισμών, σημειώνοντας άνοδο 13% σε σχέση με το 2022, αλλά παραμένοντας σε γενικές γραμμές σταθεροί κατά την τελευταία δεκαετία.

Βέβαια, η οικονομική σημασία του τομέα παραμένει τεράστια, σε συνδυασμό με την εκτροφή σε αλμυρά παράκτια ύδατα, καθώς παράγει περίπου 2,06 εκατ. τόνους τροφίμων ετησίως, αξίας $21,5 δισ., και υποστηρίζει 1,17 εκατομμύρια θέσεις εργασίας, σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) που επικαλείται το Reuters. Η Τουρκία παρέμεινε η κορυφαία αλιευτική χώρα, ενώ ακολουθούν Ιταλία και Ελλάδα.