Δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα σε δεξαμενόπλοια: Τα ευρήματα κοινής μελέτης των TMS Tankers και DNV

Μια κοινή μελέτη της TMS Tankers Ltd και του DNV εξέτασε τη δυνατότητα εγκατάστασης ενός συστήματος δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα με υγρή απορρόφηση (OCCS) σε δεξαμενόπλοιο τύπου Suezmax. Στόχος ήταν να εξεταστεί η εφαρμογή της τεχνολογίας δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα επί του πλοίου με το χαμηλότερο δυνατό κόστος επένδυσης και να αξιολογηθεί η επίδρασή της στα άλλα μηχανήματα του πλοίου, το δυναμικό απανθρακοποίησης και η εμπορική βιωσιμότητα.

Το πρώτο σενάριο επικεντρώθηκε στην αναδρομική εγκατάσταση ενός συμβατικού συστήματος OCCS χωρίς τροποποιήσεις στα υπάρχοντα μηχανήματα του πλοίου. Η μελέτη έδειξε ότι, με τη χρήση του μέγιστου διαθέσιμου ατμού και ηλεκτρισμού επί του σκάφους, το σύστημα θα μπορούσε να δεσμεύσει έως έναν τόνο CO₂ ανά ώρα, επιτυγχάνοντας ετήσια μείωση εκπομπών κατά 11%. Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση θα αύξανε την κατανάλωση καυσίμου του πλοίου λόγω των υψηλών ενεργειακών αναγκών του συστήματος.

Στο δεύτερο σενάριο, εφαρμόστηκαν βελτιώσεις, όπως η χρήση πιο αποτελεσματικών χημικών διαλυμάτων και η προσθήκη συστημάτων που εκμεταλλεύονται τη θερμότητα από τα καυσαέρια για να παράγουν επιπλέον ενέργεια. Αυτές οι αλλαγές μείωσαν την ενεργειακή απαίτηση του συστήματος και βελτίωσαν τη συνολική αποδοτικότητα, επιτυγχάνοντας μείωση εκπομπών έως και 15% και μείωση της ποινής καυσίμου κατά 5%. Επίσης, η χρήση πιο αποτελεσματικών συστημάτων για την υγροποίηση του CO2 συνέβαλε στην αύξηση της ενεργειακής αποδοτικότητας.

Το τρίτο σενάριο πρότεινε τη χρήση διαλυμάτων που δεν απαιτούν θερμό στάδιο αναγέννησης, περιορίζοντας έτσι την ενεργειακή ζήτηση μόνο στην παροχή ηλεκτρικού ρεύματος. Αυτό το σενάριο επέτρεψε μεγαλύτερη ευελιξία και καλύτερη χρήση των γεννητριών του πλοίου, με αποτέλεσμα μια μείωση εκπομπών κατά 38% για ένα σύστημα που μπορεί να δεσμεύσει 2,5 τόνους CO₂ ανά ώρα. Η επιλογή αυτή θεωρήθηκε ιδανική για νέες κατασκευές, καθώς η αναδρομική εγκατάσταση σχετίζεται με σημαντικά κόστη.

Η μελέτη κατέδειξε ότι η τεχνολογία OCCS μπορεί να μειώσει σημαντικά τις εκπομπές CO₂ των πλοίων, ειδικά όταν συνδυάζεται με βελτιώσεις στην παραγωγή και στην κατανάλωση ενέργειας επί του πλοίου. Ενώ τα συστήματα OCCS είναι πιο αποδοτικά από οικονομική άποψη σε σύγκριση με τη χρήση βιοκαυσίμων, η απόδοσή τους εξαρτάται από την ενσωμάτωση και την καινοτομία στις τεχνολογίες των σκαφών.

Η δυνατότητα μείωσης εκπομπών φτάνει το 11% με το χαμηλότερο κεφαλαιουχικό κόστος, ενώ με την εφαρμογή καινοτόμων τεχνολογιών, η μείωση μπορεί να φτάσει έως και 38%. Η εμπορική βιωσιμότητα της τεχνολογίας OCCS εξαρτάται επίσης από την ύπαρξη υποδομών εκφόρτωσης CO₂ στην ξηρά, οι οποίες αναμένεται να είναι διαθέσιμες γύρω στο 2030.