Η δημοσιογραφική ομάδα των Ναυτικών Χρονικών και της Isalos.net συνομιλεί με τον καπτ. Φώτη Ζαρακέλη, πλοίαρχο της Springfield Shipping Co. ενώ βρίσκεται εν πλω στο δεξαμενόπλοιο Οlympic Laurel με προορισμό το Παράντιπ της Ινδίας.

Πώς δημιουργείται η γιορτινή ατμόσφαιρα τις άγιες μέρες εν πλω;

Για τους ναυτικούς, έχει μεγάλη σημασία το αν βρίσκονται εν πλω ή αν προσεγγίζουν ή βρίσκονται σε λιμάνι. Στη δεύτερη περίπτωση, αν έχεις φόρτωση ή εκφόρτωση, είναι σαν οποιαδήποτε άλλη ημέρα. Όταν είσαι εν πλω, όπως εγώ αυτή στιγμή, τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Μπορείς να οριοθετήσεις το ωράριο της εργασίας και προσπαθείς το πλήρωμα να έχει λίγο παραπάνω χρόνο, ώστε να επικοινωνήσουν με τους δικούς τους ανθρώπους ή να περάσουν δημιουργικό χρόνο μεταξύ τους. Τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά αποτελούν μια οικογενειακή γιορτή. Στο πλοίο επικρατεί χαρούμενο κλίμα, με τα στολίδια που έχουν στείλει οι οικογένειες μας να ομορφαίνουν το καπνιστήριο και τις καμπίνες μας. Υπάρχει αυτή η ανυπομονησία να μπει ο νέος χρόνος, να μαζευτούμε όλοι μαζί, να ακούσουμε μουσική και να απολαύσουμε το γιορτινό τραπέζι. Θυμάμαι κάποια Χριστούγεννα εν πλω είχα πει στο πλήρωμα με το που θα αλλάξει χρόνος, να βαρέσουν τη μπουρού!

Ως πλοίαρχος, πώς περνάτε το μήνυμα αγάπης, ειρήνης και χαράς σε συναδέλφους άλλων εθνικοτήτων;

Πάντα προσπαθούσα να έρθω όσο γίνεται πιο κοντά με το πλήρωμα, να γνωρίζω τον χαρακτήρα του καθενός. Πάνω από όλα είμαστε όλοι άνθρωποι. Εκτός από όσους έχουν βάρδια, οι υπόλοιποι νιώθουμε σαν να είμαστε σε ένα σπίτι που έχει ρεβεγιόν. Είμαστε άνθρωποι διαφορετικών εθνικοτήτων και ηλικιών, όμως αυτές τις μέρες είμαστε σαν μια οικογένεια. Οι μάγειρες φροντίζουν να μαγειρεύουν τα παραδοσιακά εδέσματα κάθε χώρας, από τη γαλόπουλα που προτιμούν οι καθολικοί μέχρι τους ελληνικούς κουραμπιέδες και μελομακάρονα και φυσικά την Πρωτοχρονιάτικη βασιλόπιτα. Συνήθως μαζεύουμε όλοι κάποια χρήματα και τα δίνουμε, μαζί με το ποσό της εταιρείας, στον τυχερό που πετυχαίνει το φλουρί.

Ποια είναι η πρώτη σας σκέψη με την αλλαγή της χρονιάς;

Η πρώτη μου σκέψη με την αλλαγή του χρόνου είναι πάντα να έχουμε υγεία, οι δικοί μου άνθρωποι και εγώ. Μερικές φορές δεν σας κρύβω πως αναπολώ πως θα ήταν να ήμουν στο σπίτι, με τη γυναίκα και τα παιδιά μου. Επτά συνεχόμενα χρόνια έχω κάνει Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά εν πλω. Είμαι όμως πάντα ξέμπαρκος το Καλοκαίρι! Σημαντικό πράγμα και αυτό! Παρ’ όλα αυτά, η οικογένεια μου γιορτάζει τη γιορτή μου και τη γιορτή της κόρης μου, Ιωάννας κανονικά! Μιλάμε μάλιστα με βιντεοκλήση, ενώ βρίσκονται στο τραπέζι.

Ποιες γιορτές εν πλω θα σας μείνουν αξέχαστες;

Το 2007, ανθυποπλοίαρχος ακόμα, είχα μόλις παντρευτεί και στο ταξίδι είχε έρθει και η γυναίκα μου, η οποία δεν είχε ξαναζήσει την εμπειρία του πλοίου, παρόλο που ο πατέρας της ήταν και αυτός ναυτικός. Το πλοίο βρισκόταν στην Καραϊβική και ο πλοίαρχος, γνωρίζοντας ότι είμαι νιόπαντρος, με άφηνε να κατεβαίνω σε κάθε λιμάνι που δέναμε. Θυμάμαι ότι παίρναμε τηλέφωνο τη μητέρα μου και την πεθερά μου να μας πουν τη συνταγή για τους κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα, για να μπορέσουμε να τους φτιάξουμε. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, μας έχει μείνει αξέχαστη η εικόνα ενός ξάστερου ουρανού που πραγματικά έμοιαζε με ταινία. Ήταν τα μόνα Χριστούγεννα που δε μου έλειψε η ζεστασιά του σπιτιού!

Και τέλος, μια ευχή για τους ναυτικούς και τις οικογένειές τους;

Ειδικά στους ναυτικούς θα ήθελα να ευχηθώ ήρεμες θάλασσες, ήρεμα λιμάνια, τύχη, επειδή το επάγγελμα μας τη χρειάζεται, να περνάνε καλά μέσα στο πλοίο, επειδή όσο αγαπάς το πλοίο, τόσο σε αγαπά και αυτό. Σε όλους υγεία και ευτυχία και του χρόνου να είναι δίπλα στις οικογένειές τους. Γνωρίζω ότι αυτή η πιθανότητα ίσως να είναι μικρή, αλλά η ευχή παραμένει ευχή!