Καθώς συμπληρώνεται ένας χρόνος από την επιβολή μέτρων από ορισμένες αραβικές χώρες στο εμιράτο του Κατάρ, οι εμπλεκόμενες πλευρές μοιάζουν να έχουν συμβιβαστεί με τη νέα πραγματικότητα.

Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύτηκε στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu, η επιβολή των μέτρων εξέπληξε πολλούς παρόλο που τα προβλήματα που υπήρχαν στην αραβική χερσόνησο ήταν γνωστά εδώ και πολύ καιρό.

Λίγες μόνο μέρες πριν την επιβολή των μέτρων, ο εμίρης του Κατάρ, Sheikh Tamim bin Hamad, βρισκόταν για επίσκεψη στο Ριάντ, αγνοώντας ότι λίγο αργότερα, τέσσερις αραβικές χώρες, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν και η Αίγυπτος θα ανακοίνωναν τη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων με τη χώρα του, ενώ παράλληλα έκλεισαν τους αεροδιαδρόμους και την μοναδική χερσαία μεθόριο που διέθετε το εμιράτο.

Παραμένει άγνωστο αν η συμμαχία των τεσσάρων χωρών σκόπευαν να εισβάλλουν στρατιωτικά στο Κατάρ, είναι όμως βέβαιο ότι με ή χωρίς την στρατιωτική επέμβαση, εξαπέλυσαν ένα σφοδρό πόλεμο εναντίον του εμιράτου, ελπίζοντας στην άμεση αποδοχή από την Ντόχα των 13 όρων που έθεσαν. Το Κατάρ, από την άλλη, όντως «πιάστηκε στον ύπνο» και αναγκάστηκε να στραφεί στη βοήθεια άλλων αραβικών χωρών – όπως το Ομάν και το Κουβέιτ, καθώς επίσης και στην Τουρκία, προκειμένου να διασφαλίσει τις εισαγωγές αγαθών στη χώρα. Η Κεντρική Τράπεζα του Κατάρ αναγκάστηκε να προβεί σε ενίσχυση της ρευστότητας προκειμένου να αντιμετωπίσει το σοκ των πρώτων εβδομάδων.

Έκτοτε, οι δύο πλευρές ενεπλάκησαν σε μια συνεχή διπλωματική διένεξη στις τέσσερις άκρες της υφηλίου και σε κάθε πρωτεύουσα παγκοσμίως.

Οι 13 όροι που έθεσαν οι τέσσερις χώρες θα μπορούσαν να συνοψιστούν σε τέσσερις, οι οποίες ήταν: 1) να διακόψει το Κατάρ κάθε σχέση με το Ιράν, 2) να κλείσουν οι τουρκικές στρατιωτικές βάσεις, 3) να κλείσει το δίκτυο Al-Jazeera και ορισμένα ακόμα κρατικά μέσα ενημέρωσης και 4) να θέσει την Μουσουλμανική Αδελφότητα εκτός νόμου ως τρομοκρατική οργάνωση και να εκτοπιστούν όλοι οι πολίτες των τεσσάρων χωρών που ανήκαν στην αδελφότητα και να διακοπεί η χρηματοδότησή της.

Το Κατάρ, από την άλλη μεριά, υποστήριξε ότι ήταν παράλογο να του ζητείται η διακοπή των διπλωματικών σχέσεων με το Ιράν από χώρες οι οποίες διατηρούσαν οι ίδιες σχέσεις με την Τεχεράνη (Αίγυπτος, Η.Α.Ε.), σημειώνοντας ότι και άλλες χώρες Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου συνέχιζαν να έχουν σχέσεις με το Ιράν (Ομάν, Κουβέιτ). Επιπλέον, το Κατάρ συνέχισε να χρηματοδοτεί την Μουσουλμανική Αδελφότητα, ώστε ακόμα και ο Αμερικανός Πρόεδρος Trump να ζητήσει από τον σεΐχη Tamim να σταματήσει τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας – σημειώνοντας ότι η έκκλησή του αυτή αφορούσε εν μέρει και τα Η.Α.Ε. και τη Σαουδική Αραβία. Ωστόσο, η Ντόχα ουδέποτε κατέταξε την Μουσουλμανική Αδελφότητα ως τρομοκρατική οργάνωση, δεδομένου ότι ορισμένα μέλη της αποτελούν ακόμα και σήμερα μέλη κυβερνήσεων σε ορισμένες χώρες, όπως η Ιορδανία, ο Λίβανος, το Κουβέιτ και το Μαρόκο. Όσον αφορά την τουρκική βάση, το Κατάρ έκρινε ότι αποτελεί δικαίωμα του να αποφασίζει αν θα παραχωρεί εδάφη του σε τρίτες χώρες για στρατιωτικές βάσεις, ενώ τέλος, σχετικά με το κλείσιμο του καναλιού Al-Jazeera θεωρεί ότι η απαίτηση των τεσσάρων χωρών θα έπρεπε να γενικευτεί στο κλείσιμο όλων των τηλεοπτικών δικτύων της αραβικής χερσονήσου τα οποία χρηματοδοτούνται από κρατικές ενισχύσεις.

Στη διάρκεια του ενός έτους που παρήλθε, όλες οι προσπάθειες που έγιναν προκειμένου να γεφυρωθεί το χάσμα έπεσαν στο κενό. Διπλωματικές πρωτοβουλίες που πήραν τόσο οι ΗΠΑ με τον Πρόεδρο Trump όσο και το Κουβέιτ, το οποίο φιλοξένησε τη Σύνοδο Κορυφής του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, απέτυχαν παταγωδώς. Οι δύο εμπλεκόμενες πλευρές συνεχίζουν να εκτοξεύουν κατηγορίες εκατέρωθεν, ενώ μαίνεται και ο διπλωματικός πόλεμος χωρίς ωστόσο κάποια από τις δύο μεριές να έχει αποκομίσει ουσιαστικά κέρδη από αυτή τη διαμάχη.