Η Κίνα καλωσορίζει περισσότερες από 10.000 επιχειρήσεις κάθε μέρα οι
οποίες δημιουργούνται μετά από τα μέτρα κυβερνητικής στήριξης για την
επιχειρηματικότητα, όπως ανακοίνωσε ο αρμόδιος υφυπουργός το προηγούμενο
Σάββατο. Τα μέτρα αφορούν τη μείωση της φορολογίας και του ΦΠΑ και άλλων
δημοτικών τελών σε επιχειρήσεις με μικρούς κυρίως τζίρους.
Οι περισσότερες από τις επιχειρήσεις που δημιουργούνται πλέον είναι
μικρές επιχειρήσεις (1-50 άτομα) αλλά το γεγονός αυτό αλλάζει τον
κοινωνικό ιστό της χώρας αφού η ιδιωτική πρωτοβουλία εισχωρεί στην
πραγματικότητα και την εργασιακή καθημερινότητα όλων των πολιτών. Τα
δεδομένα συλλέχθηκαν τον περασμένο Μάρτιο μέχρι το τέλος Αυγoύστου
του τρέχοντος έτους και περίπου 6 εκατομμύρια επιχειρήσεις καταγράφηκαν
κατά τη διάρκεια της περιόδου, δήλωσε ο κ. Xin Guobin, υφυπουργός
Βιομηχανίας και Τεχνολογίας στο κινεζικό πρακτορείο ειδήσεων.
Να σημειωθεί ότι τα δάνεια σε μικρές επιχειρήσεις ανήλθαν σε 16.200 δισεκατομμύρια       γιουάν στα τέλη του  Ιουνίου,  αυξημένα κατά 14,5% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.
Οι μικρές κινεζικές επιχειρήσεις αποτελούν το νέο στυλοβάτη όχι τόσο της
κινεζικής οικονομίας όσο της εργατικής απορρόφησης αλλά και της
κοινωνικής ηρεμίας. Οι μαζικές απολύσεις στα μεγάλα εργοστάσια και στα
κατασκευαστικά έργα αλλά και οι δυσκολίες στη βιομηχανική και αγροτική
παραγωγή στις απομακρυσμένες περιοχές της ορεινής Kίνας αναγκάζουν το
Πεκίνο να ωθήσει τους πολίτες της χώρας σε καπιταλιστικές προκλήσεις που
αφορούν την επιχειρηματικότητα, έστω και σε μικρή κλίμακα. Αν και η
τρέχουσα πολιτική θεωρείται προκλητική για ένα κομμουνιστικό έθνος
αποτελεί μια λύση ανάγκης για κοινωνική ηρεμία και ανακατάταξη δυνάμεων
σε μια χώρα που έστρεψε για μια δεκαετία το ενδιαφέρον της στις
εξαγωγές και όχι στις εσωτερικές της ανάγκες. Η νέα τάξη πραγμάτων όμως
θα επιφέρει κοινωνικές, εργασιακές και οικονομικές ανατροπές από
πληθυσμούς που επιχειρούν ιδιωτικά σε σε αγροτικές περιοχές και που
τελικά θα αναζητήσουν μια νέα υποστήριξη από το Πεκίνο που θα
εξασφαλίζει την ευημερία των τοπικών κοινωνιών που μαθαίνουν να ζουν σε
διαφορετικές συνιστώσες και με μεγαλύτερες ανάγκες και απαιτήσεις.