Στις ευρωεκλογές του 2014 δώδεκα κράτη μέλη της ΕΕ θα χάσουν το καθένα από μία έδρα ενώ κανένα δεν θα κερδίσει επιπλέον έδρα, σύμφωνα με το σχέδιο απόφασης που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την Τετάρτη. Οι μειώσεις αυτές είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί το ΕΚ με το όριο των 751 εδρών που ορίζει η Συνθήκη της Λισαβόνας αλλά και να δημιουργηθεί    χώρος για τους ευρωβουλευτές της Κροατίας.

Το σχέδιο απόφασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, το οποίο εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο με 574 ψήφους υπέρ, 71 κατά και 39 αποχές, αφήνει αμετάβλητη την ανακατανομή των εδρών μεταξύ των κρατών μελών έτσι όπως αυτή προτάθηκε από τους ευρωβουλευτές στις 13 Μαρτίου 2013. Μετά και την έγκριση του Κοινοβουλίου, το κείμενο μένει ακόμη να εγκριθεί και επισήμως από όλους τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων στη σύνοδο κορυφής στις 27 – 28 Ιουνίου.

Η προτεινόμενη λύση σημαίνει ότι δώδεκα κράτη μέλη θα χάσουν από μία έδρα στις επόμενες ευρωεκλογές του 2014. Πρόκειται για την Αυστρία, το Βέλγιο, τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Τσεχία, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Ιρλανδία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, την Πορτογαλία και τη Ρουμανία. Οι υπόλοιπες τρεις έδρες που θα χαθούν θα προέλθουν από τη Γερμανία, το μερίδιο της οποίας πρέπει να μειωθεί από 99 έδρες σε 96, το μέγιστο επιτρεπόμενο όριο από τη Συνθήκη της Λισαβόνας (βλ. παρακάτω πίνακα).

Η λύση αυτή αποφεύγει την πραγματοποίηση μιας “δραματικής ανακατανομής των εδρών η οποία θα οδηγούσε σε μεγάλες απώλειες για τα μεσαία και μικρά κράτη μέλη και τεράστιες αυξήσεις για τα μεγαλύτερα”. Είναι, επίσης, “η λιγότερο ατελής από τις πιθανές λύσεις”, δήλωσαν οι εισηγητές του ΕΚ Rafał Trzaskowski (ΕΛΚ, Πολωνία) και Roberto Gualtieri (Σοσιαλιστές, Ιταλία).

Οι ευρωεκλογές του 2019

Το εγκριθέν κείμενο αναφέρει ότι η κατανομή των εδρών θα πρέπει να αναθεωρηθεί πριν από τις ευρωεκλογές του 2019 βάσει πρότασης που θα παρουσιάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πριν από το τέλος του 2016, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι έδρες θα κατανέμονται με τρόπο “αντικειμενικό, δίκαιο, βιώσιμο και διαφανή”. Η ανακατανομή θα πρέπει να σέβεται την “αρχή της φθίνουσας αναλογικότητας” σύμφωνα με την οποία οι ευρωβουλευτές από τα μεγαλύτερα κράτη μέλη αντιπροσωπεύουν περισσότερους πολίτες από ό, τι εκείνοι που προέρχονται από μικρότερα κράτη, ενώ θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η οποιαδήποτε αλλαγή του αριθμού των κρατών μελών και οι δημογραφικές εξελίξεις τους, επιτυγχάνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη συνολική ισορροπία του συστήματος για τα θεσμικά όργανα.