Η επιτάχυνση της μείωσης των γεννήσεων παγκοσμίως ηχεί ως καμπανάκι, μεταξύ άλλων, και για τη μακροπρόθεσμη ζήτηση ενέργειας. Σύμφωνα με νέα ανάλυση της Wood Mackenzie, το σενάριο χαμηλής γεννητικότητας του ΟΗΕ τοποθετεί την κορύφωση του παγκόσμιου πληθυσμού στα 8,9 δισ. το 2053, με επακόλουθη συρρίκνωση στα 7 δισ. έως το 2100.

Το 2025, ο παγκόσμιος δείκτης γονιμότητας υποχώρησε στις 2,2 γεννήσεις ανά γυναίκα, πλησιάζοντας επικίνδυνα το όριο αναπλήρωσης των 2,1 γεννήσεων που απαιτείται για τη διατήρηση της πληθυσμιακής σταθερότητας. Η Wood Mackenzie χαρακτηρίζει τη δημογραφική αυτή κάμψη ως δομικό κίνδυνο για τη μελλοντική ενεργειακή ζήτηση. Η τάση αυτή, σε συνδυασμό με άλλους γεωπολιτικούς παράγοντες, αποτελεί πλέον έναν κρίσιμο κίνδυνο, που οι στρατηγικοί αναλυτές οφείλουν να συνυπολογίζουν.

Η Κίνα προσφέρει την πιο χαρακτηριστική απεικόνιση αυτού του φαινομένου, καθώς οι γεννήσεις ανά 1.000 κατοίκους υποχώρησαν στις 5,6 το 2025, στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί ποτέ. Ο πληθυσμός της Κίνας συρρικνώθηκε κατά 3,4 εκατ. άτομα πέρυσι, αριθμός σημαντικά χαμηλότερος από τις προηγούμενες προβλέψεις του ΟΗΕ.

Η Wood Mackenzie προβλέπει ότι η παγκόσμια κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας θα αυξηθεί κατά 8% σε σχέση με τα τρέχοντα επίπεδα, με αποκορύφωμα τα 717 exajoules (EJ) το 2035, πριν σημειώσει κάμψη στα 672 EJ έως το 2060. Αντιθέτως, η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας αναμένεται να διπλασιαστεί στα 71 petawatt-hours κατά την ίδια περίοδο.

Ακόμη και υπό ένα απαισιόδοξο δημογραφικό σενάριο, ο παγκόσμιος πληθυσμός θα συνεχίσει να αυξάνεται κατά περίπου 700 εκατ. άτομα έως το 2060. Οι τεράστιες ανεκπλήρωτες ενεργειακές ανάγκες στην Ασία και στην Αφρική, σε συνδυασμό με την αύξηση των εισοδημάτων και την ταχεία υιοθέτηση της ηλεκτροκίνησης, των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της τεχνητής νοημοσύνης, διατηρούν ισχυρούς τους κύριους μοχλούς της ενεργειακής ζήτησης, ενισχύοντας παράλληλα την αποσύνδεση της οικονομικής ανάπτυξης από τα ορυκτά καύσιμα.

Ωστόσο, η πληθυσμιακή συρρίκνωση θα μπορούσε να επιτείνει τις υπάρχουσες πιέσεις. Η μείωση του εργατικού δυναμικού ενισχύει το κίνητρο για επενδύσεις στον αυτοματισμό μέσω της τεχνητής νοημοσύνης, γεγονός που ευνοεί τον κλάδο της ηλεκτρικής ενέργειας και των κρίσιμων ορυκτών, δημιουργώντας παράλληλα δομικά προβλήματα για την αγορά υδρογονανθράκων.