Η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ των ΗΠΑ αναμένεται να αποκαταστήσει μέρος της ναυτιλιακής κίνησης, χωρίς ωστόσο να επαναφέρει άμεσα τις ροές πετρελαίου στα επίπεδα προ του αποκλεισμού. Σύμφωνα με την ανάλυση της Braemar, ένα βασικό πρακτικό εμπόδιο είναι το μόνιμο πρόσθετο κόστος ναύλωσης στον Περσικό Κόλπο, το οποίο καθιστά οικονομικά πιο προσιτή τη μεταφορά του σαουδαραβικού αργού μέσω του αγωγού Ανατολής-Δύσης προς το λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα.

Υπό αυτά τα δεδομένα, τα Στενά του Ορμούζ εκτιμάται ότι θα απολέσουν οριστικά περίπου 4 εκατ. βαρέλια την ημέρα από τις προπολεμικές ροές αργού. Ο όγκος αυτός θα περιοριστεί περαιτέρω το επόμενο έτος, όταν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θα διπλασιάσουν τη δυναμικότητα του δικού τους αγωγού προς τη Φουτζέιρα. Συνεπώς, η διαφορά μεταξύ πλήρους λειτουργίας και αποκλεισμού θα διαμορφωθεί σε χαμηλότερα επίπεδα, αντιπροσωπεύοντας πλέον περίπου 12 εκατ. βαρέλια την ημέρα για το αργό πετρέλαιο, 3,5 εκατ. για τα καθαρά διυλισμένα προϊόντα και 0,7 εκατ. για το μαζούτ.

Η επιφυλακτικότητα των πλοιοκτητών αποτελεί επιπρόσθετο παράγοντα συγκράτησης των εμπορικών ροών. Αρκετά δεξαμενόπλοια που βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου ενδέχεται να αποφύγουν τη διέλευση, αξιολογώντας τον κίνδυνο από τις νάρκες, τις οποίες το Ιράν δεσμεύτηκε να εκκαθαρίσει εντός 30 ημερών. Παράλληλα, η ενδιάμεση συμφωνία χαρακτηρίζεται από αστάθεια, καθώς μεταθέτει στο μέλλον κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα, μετατρέποντας την προθεσμία των 60 ημερών για την εξεύρεση μόνιμης λύσης σε δυνητικά επικίνδυνο στόχο.

Σε περίπτωση που οι εξαγωγές αργού της Μέσης Ανατολής αυξηθούν κατά 8 εκατ. βαρέλια την ημέρα και των προϊόντων διύλισης κατά 4,2 εκατ. τους επόμενους μήνες, η επίδραση στους ναύλους θα εξαρτηθεί από τον ρυθμό απορρόφησης της χωρητικότητας. Εάν τα Στενά παραμείνουν ανοιχτά και οι εισαγωγές επανέλθουν στα προπολεμικά επίπεδα, έως το τέλος του α΄ τριμήνου του 2027 υπολογίζονται 160 έως 200 επιπλέον μηνιαίες φορτώσεις VLCC παγκοσμίως. Στο σενάριο ταχείας ανάκαμψης, η αύξηση της ζήτησης θα μπορούσε να αγγίξει τα 250 έως 320 πλοία, καταγράφοντας άνοδο 27% έως 35%.

Η συγκεκριμένη άνοδος δεν θα κατανεμηθεί εξ ολοκλήρου στον ενεργό εμπορικό στόλο, καθώς σημαντικό μέρος των VLCC παραμένει σε αδράνεια. Περίπου 54 πλοία είναι αγκυροβολημένα κοντά στον Κόλπο, περιμένοντας φορτία. Παράλληλα, η επανεκκίνηση των ιρανικών εξαγωγών, οι οποίες μπορεί να ανέλθουν σε 2 εκατ. βαρέλια την ημέρα, αναμένεται να ενεργοποιήσει εκ νέου τον αδρανή στόλο της NITC. Εάν αρθούν οι κυρώσεις, το μεγαλύτερο μέρος του όγκου θα καλυφθεί από τα 37 VLCC και τα 7 Suezmax της εταιρείας, αν και ένα μερίδιο θα μετατοπιστεί αναπόφευκτα στη spot αγορά.

Συμπερασματικά, τα θεμελιώδη μεγέθη για τα VLCC βελτιώνονται. Ενώ αυτή η εξέλιξη θεωρητικά θα οδηγούσε τους ναύλους σε νέα υψηλά, η αφθονία αργού στην αγορά μειώνει την πίεση των ναυλωτών για άμεση εξεύρεση χωρητικότητας, η οποία ιστορικά συντηρούσε τις τιμές σε περιόδους κρίσης. Οι ναύλοι αναμένεται να σταθεροποιηθούν στα επίπεδα προ τουαποκλεισμού, ωστόσο η διαρκής απειλή μελλοντικών διαταραχών θα διατηρήσει ένα αυξημένο premium κινδύνου για τους επόμενους μήνες.

Πηγή: Braemar