Η γεωπολιτική κρίση στη Μέση Ανατολή και οι επακόλουθες ελλείψεις έχουν εγείρει νέα ερωτήματα στη ναυτιλιακή βιομηχανία. Το βασικό ζήτημα που απασχολεί πλέον τους διαχειριστές πλοίων μεταφοράς οχημάτων (car carriers) είναι το κατά πόσον τα αυτοκίνητα μπορούν να μεταφέρονται με μεγαλύτερες ποσότητες καυσίμων, προκειμένου να καλυφθεί η ζήτηση στις αγορές προορισμού.

Απαντώντας στις σχετικές διερευνητικές επαφές, η Gard ξεκαθαρίζει το τοπίο από πλευράς ασφάλισης και ασφάλειας. Αν και οι κανονισμοί SOLAS και ο κώδικας IMDG δεν επιβάλλουν ρητά κάποιο ανώτατο όριο, η πάγια πρακτική της βιομηχανίας προκρίνει τη φόρτωση με την ελάχιστη δυνατή ποσότητα, επαρκή αποκλειστικά για τις επιχειρήσεις φορτοεκφόρτωσης.

Παρότι η πρακτική των γεμάτων ντεπόζιτων είναι θεωρητικά «επιτρεπτή» βάσει μιας αυστηρής ανάγνωσης των κανονισμών, συνιστά απόκλιση από τα ναυτιλιακά πρότυπα. Η αυξημένη ποσότητα εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους πυρκαγιάς, καθώς σε περίπτωση ανάφλεξης διευκολύνει την ταχεία εξάπλωση της φωτιάς κατά μήκος των καταστρωμάτων, δυσχεραίνοντας δραματικά την κατάσβεση. Ως εκ τούτου, η Gard συνιστά την αυστηρή τήρηση των πρωτοκόλλων ελάχιστου καυσίμου, προτρέποντας τις εταιρείες να απευθύνονται για περαιτέρω καθοδήγηση στους νηογνώμονες και στα κράτη σημαίας.