Η επόμενη μέρα για την αγορά δεξαμενόπλοιων είναι άμεσα συνυφασμένη με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.

Τη στιγμή που οι εξελίξεις τρέχουν ραγδαία και καθώς το πέπλο αβεβαιότητας επεκτείνεται πάνω από τον Περσικό Κόλπο, οποιαδήποτε εκτίμηση κρίνεται επισφαλής. Είναι σαφές ότι, στην τρέχουσα συνθήκη αποκλεισμού των Στενών του Σουέζ, τα VLCC και τα LR είναι τα πλέον εκτεθειμένα. Παραμένει εξαιρετικά αβέβαιο εάν οι εγγυήσεις ασφαλείας των ΗΠΑ, η ασφαλιστική κάλυψη και οι στρατιωτικές συνοδείες θα επιτρέψουν στις ροές να επιστρέψουν στα επίπεδα πριν από τις 28 Φεβρουαρίου. Ενώ ορισμένοι πλοιοκτήτες είναι πρόθυμοι να διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ υπό την προϋπόθεση ασφάλισης κινδύνου πολέμου και στρατιωτικής συνοδείας, υπάρχουν εξίσου πολλοί διαχειριστές που δεν θα είναι πρόθυμοι να πραγματοποιήσουν εμπορικές συναλλαγές στον Κόλπο όσο συνεχίζουν να εκτοξεύονται πύραυλοι.

Την ίδια στιγμή, όλο και περισσότερα βαρέλια διακινούνται εκτός του Κόλπου. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Yanbu. Από τις αρχές του μήνα έχει καταγραφεί σημαντική αύξηση στη δραστηριότητα των VLCC, μετά την ανακοίνωση της Aramco ότι θα ανακατευθύνει όλους τους όγκους Arab Light εκεί. Επιπλέον, ως εναλλακτική, ο αγωγός Ανατολής-Δύσης θα μπορούσε σύντομα να λειτουργεί στην πλήρη δυναμικότητά του των 7 εκατ. βαρελιών την ημέρα. Η δυτική ακτή της Σαουδικής Αραβίας διαθέτει επίσης σημαντική διυλιστική ικανότητα. Άλλες διεξόδους για το αργό πετρέλαιο περιλαμβάνουν τη Φουτζέιρα, μέσω του αγωγού ADCOP δυναμικότητας 1,5 εκατ. βαρελιών την ημέρα, και τη Mina Al-Fahal, με εξαγωγές που ανήλθαν κατά μέσο όρο σε 1 εκατ. βαρέλια την ημέρα το 2025. Ωστόσο, αυτά τα λιμάνια διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο επιθέσεων. Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν οι όγκοι αυξηθούν σημαντικά, ένα σημαντικό μέρος των βαρελιών του Κόλπου θα παραμείνει «κλειδωμένο».

Στο μέτωπο των ναύλων, παρατηρήθηκε μια διόρθωση, η οποία όμως δεν ήταν ομοιόμορφη. Και ενώ οι ναύλοι με προέλευση τη Μέση Ανατολή εξακολουθούν να παρουσιάζουν σημαντική υπερτίμηση λόγω των πολεμικών συρράξεων, στη Δύση καταγράφηκε μια πιο έντονη διόρθωση. Η πολύ υψηλή τιμή των ναύλων ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά τη ζήτηση από τα διυλιστήρια της Ασίας για βαρέλια από τη λεκάνη του Ατλαντικού. Ωστόσο, εάν η κατάσταση στη Μέση Ανατολή παραμείνει αμετάβλητη, είναι πιθανό να αυξηθεί ο αριθμός των πλοίων κενών φορτίου που θα κατευθύνονται προς τον Ατλαντικό, και στην περίπτωση αυτή δεν θα υπάρχουν αρκετά φορτία για τον αριθμό των πλοίων που θα είναι διαθέσιμα. Ως εκ τούτου, οι ναύλοι των VLCC για φορτώσεις από τη λεκάνη του Ατλαντικού θα δεχτούν σημαντική πτωτική πίεση και αναπόφευκτα θα επηρεαστούν αρνητικά και τα Suezmax.

Σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, μόλις σταθεροποιηθεί η κατάσταση στη Μέση Ανατολή και ξαναρχίσει η ροή του αργού, είναι πιθανό να δούμε συσσωρευμένη ζήτηση, καθώς τα διυλιστήρια θα σπεύσουν να αναπληρώσουν τόσο τα εμπορικά όσο και τα στρατηγικά αποθέματα. Παράλληλα, στο ενδεχόμενο να υπάρξει αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, αυτό θα επαναφέρει τα ιρανικά βαρέλια στα VLCC και στα Suezmax, με αυτή την πρόσθετη ζήτηση να συμβάλλει στην αντιστάθμιση του αυξανόμενου όγκου νέων παραδόσεων δεξαμενόπλοιων που αναμένεται το 2026 και το 2027. Επιπλέον, η παρατεταμένη απουσία βαρελιών από τη Μέση Ανατολή από την παγκόσμια προσφορά μειώνει τον κίνδυνο ενός σεναρίου σοβαρής υπερπροσφοράς που θα μπορούσε τελικά να προκαλέσει περικοπές στην παγκόσμια παραγωγή.

Το πότε θα λήξει ο συναγερμός στη Μέση Ανατολή παραμένει αβέβαιο. Είναι σαφές ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος Τραμπ υποτίμησε την ισχύ του Ιράν, θεωρώντας ότι το εγχείρημα θα ήταν ίδιο με αυτό στη Βενεζουέλα. Όσο η κατάσταση παραμένει εύφλεκτη, τόσο πιο καταστροφικές γίνονται οι συνέπειες για την παγκόσμια κοινότητα.

Πηγή: Gibson / Report 13.03.2026