Η παγκόσμια ενεργειακή αγορά εισέρχεται σε μια νέα ιστορική περίοδο την οποία ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (International Energy Agency-IEA) χαρακτηρίζει στην ετήσια έκθεσή του ως «Εποχή του Ηλεκτρισμού». Η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας προβλέπεται να αυξάνεται με μέσο ετήσιο ρυθμό άνω του 3,5% έως το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας, τρέχοντας τουλάχιστον 2,5 φορές ταχύτερα από τη συνολική ενεργειακή ζήτηση. Το μέγεθος της μεταβολής είναι ιλιγγιώδες, καθώς η πρόσθετη κατανάλωση έως το 2030 θα ισοδυναμεί με την ενσωμάτωση στο παγκόσμιο σύστημα δύο οικονομικών ζωνών του μεγέθους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι κινητήριοι μοχλοί αυτής της τάσης είναι συγκεκριμένοι και αφορούν την αυξανόμενη βιομηχανική δραστηριότητα, τη ραγδαία διείσδυση της ηλεκτροκίνησης, την υψηλότερη χρήση κλιματισμού αλλά και την εκρηκτική επέκταση των data centers και της Τεχνητής Νοημοσύνης. Παρόλο που οι αναδυόμενες οικονομίες παραμένουν οι βασικοί πυλώνες ανάπτυξης, οι ανεπτυγμένες χώρες επιστρέφουν δυναμικά στο προσκήνιο μετά από 15 έτη στασιμότητας, συνεισφέροντας πλέον το ένα πέμπτο της συνολικής αύξησης της ζήτησης.

Στην πλευρά της προσφοράς, οι ΑΠΕ και η πυρηνική ενέργεια αναμένεται να καλύψουν αθροιστικά το 50% της παγκόσμιας ηλεκτροπαραγωγής έως το 2030, ποσοστό αυξημένο από το 42% σήμερα. Τα φωτοβολταϊκά βρίσκονται σε τροχιά εκτόπισης του άνθρακα, ο οποίος υποχωρεί στα επίπεδα του 2021, ενώ το φυσικό αέριο διατηρεί ρόλο ρυθμιστή, ειδικά στις ΗΠΑ και τη Μέση Ανατολή. Ως αποτέλεσμα οι παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από την ηλεκτροπαραγωγή αναμένεται να παραμείνουν σταθερές.

Η αχίλλειος πτέρνα, ωστόσο, εντοπίζεται στα δίκτυα μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας όπου το σύστημα αδυνατεί πλέον να απορροφήσει την παραγωγή. Πρόκειται για ένα λειτουργικό «έμφραγμα», καθώς έργα συνολικής ισχύος 2.500 GW, κυρίως Ανανεώσιμες Πηγές και μονάδες αποθήκευσης, παραμένουν εγκλωβισμένα σε λίστες αναμονής για σύνδεση στο διεθνές σύστημα. Η ανάλυση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας είναι σαφής, υποδεικνύοντας ότι η υιοθέτηση τεχνολογιών βελτιστοποίησης δικτύου και ρυθμιστικών τομών θα μπορούσε να ξεκλειδώσει άμεσα 1.600 GW. Για να διασφαλιστεί η ενεργειακή επάρκεια απέναντι στην εκρηκτική αύξηση της ζήτησης και να αποφευχθούν κίνδυνοι μπλακ άουτ, απαιτείται αύξηση των ετήσιων επενδύσεων στις υποδομές δικτύου κατά 50% έως το 2030, καταλήγει η έρευνα.