Έντονη απόκλιση στην υιοθέτηση τεχνολογιών διπλού καυσίμου μεταξύ των κλάδων ξηρού και υγρού φορτίου καταγράφουν τα τελευταία στοιχεία της VesselsValue. Ενώ και οι δύο τομείς προσαρμόζονται σταδιακά, οι κινητήριοι μοχλοί και οι επιλογές καυσίμου διαφέρουν ριζικά.

Σε ό,τι αφορά τα bulk carriers, η διείσδυση είναι εντυπωσιακή, κυρίως στα μεγάλα μεγέθη. Τα Capesizes ηγούνται της κούρσας, με το 27,5% του orderbook να αφορά dual-fuel πλοία, ποσοστό που αποτελεί το υψηλότερο από κάθε άλλο τύπου πλοίου. Στη συνέχεια, ακολουθούν τα Post Panamaxes με ποσοστό 23,4%. Η τάση αυτή καθοδηγείται από τους κολοσσούς εξόρυξης (BHP, Rio Tinto, Fortescue), οι οποίοι επιβάλλουν αυστηρά κριτήρια αποανθρακοποίησης μέσω μακροχρόνιων ναυλώσεων. Η φύση των fixed-route δρομολογίων –παρότι ποντοπόρος ναυτιλία– μεταξύ Βραζιλίας/Αυστραλίας και Κίνας καθιστά εμπορικά βιώσιμη την ανάπτυξη υποδομών ανεφοδιασμού. Εδώ παρατηρείται και η μεγαλύτερη ποικιλομορφία καυσίμων. Ενώ το LNG κυριαρχεί στα Capesizes (65,6%), καταγράφεται σημαντικό ενδιαφέρον για την αμμωνία (20,5%) και τη μεθανόλη (13,9%).

Στον αντίποδα, τα δεξαμενόπλοια ακολουθούν με πιο αργό βηματισμό. Η διείσδυση στον εν ενεργεία στόλο είναι μηδαμινή, ωστόσο το orderbook δείχνει κινητικότητα, με τα Aframaxes/LR2s να βρίσκονται στο 18,4% και τα VLCCs στο 13,6%. Εδώ, το LNG αποτελεί σχεδόν μονόδρομο (>89% στα μεγάλα πλοία), λόγω της ύπαρξης καθιερωμένων υποδομών bunkering. Η μοναδική εξαίρεση εντοπίζεται στα MR2s, όπου η μεθανόλη κυριαρχεί με 74,2%, εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι τα πλοία αυτά μεταφέρουν το συγκεκριμένο καύσιμο ως φορτίο. Η υστέρηση των tankers αποδίδεται στην έλλειψη πίεσης από τους ναυλωτές και στα πολύπλοκα, μη προβλέψιμα δρομολόγια.

Συμπερασματικά, η αγορά οδεύει προς έναν στόλο «δύο ταχυτήτων». Τα μεγαλύτερα και νεότερα πλοία θωρακίζονται έναντι των κανονισμών του IMO, ενώ το παλαιότερο τονάζ κινδυνεύει με εμπορική «απαξίωση» καθώς το κανονιστικό πλαίσιο (λογικά) θα αυστηροποιείται.

Πηγή: Veson Nautical