Αναντίρρητα, η Ινδία τη δεδομένη στιγμή φαντάζει ως η ταχύτερα αναπτυσσόμενη χώρα στη ναυτιλιακή βιομηχανία, με δεκάδες επενδύσεις-μαμούθ να εμφανίζονται πολύ συχνά στο προσκήνιο. Εκτός αυτού, η κρατική μέριμνα για την αναβίωση του κλάδου είναι σημαντική, με το Νέο Δελχί να επιθυμεί να παγιώσει την ασιατική χώρα στο βάθρο με τα κορυφαία ναυτιλιακά και ναυπηγικά κράτη παγκοσμίως.

Υπό αυτό το πλαίσιο, η Ινδία προχωρά σε μια φιλόδοξη στρατηγική αναμόρφωσης του ναυτιλιακού της προφίλ, θέτοντας ως στόχο την ένταξη περίπου 300 πλοίων ξένων συμφερόντων στο εθνικό της νηολόγιο έως το 2030.

Σύμφωνα με ανώτατους αξιωματούχους, η διαδικασία ενίσχυσης του εθνικού νηολογίου βρίσκεται ήδη σε πλήρη εξέλιξη για περίπου 50 πλοία, με ορίζοντα ολοκλήρωσης το επόμενο τρίμηνο, ενώ έντεκα διεθνείς ναυτιλιακοί «παίκτες» έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον μεταφοράς μέρους του στόλου τους, εμπιστευόμενοι τη σταθερότητα του ρυθμιστικού πλαισίου.

Κινητήριος μοχλός του εγχειρήματος είναι η ανάγκη περιορισμού της τεράστιας συναλλαγματικής «αιμορραγίας», καθώς η χώρα δαπανά ετησίως $75 δισ. για ναυλώσεις πλοίων τρίτων χωρών. Με τον τρέχοντα ινδικό στόλο να αριθμεί 1.600 πλοία (14 εκατ. GT) και να αντιπροσωπεύει μόλις το 2% της παγκόσμιας χωρητικότητας, η εξάρτηση από ξένες σημαίες κρίνεται υπερβολική και κοστοβόρα. Στόχο της ινδικής κυβέρνησης αποτελεί η επέκταση του εθνικού νηολογίου σε 2.500 εμπορικά πλοία.

Η ενίσχυση του εγχώριου στόλου στοχεύει στη μείωση του κόστους logistics και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των εξαγωγών, ειδικά για τους μικρότερους δρώντες. Παράλληλα, η στρατηγική αυτή λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας της εφοδιαστικής αλυσίδας έναντι παγκόσμιων τριγμών, επιτρέποντας στα πλοία να δραστηριοποιούνται και στη μεταφορά εγχώριου φορτίου.