Στις 2 Αυγούστου 1956 καθελκύστηκε από τις εσχάρες των ναυπηγείων Brodogradiliste «III Maj» της Ριέκα το φορτηγό πλοίο «Mimina», για λογαριασμό του Οίκου Ευσταθίου. Η ημερομηνία αυτή αποτελεί σημείο αναφοράς, καθώς το νεότευκτο φορτηγό υπήρξε το πρώτο πλοίο ελληνικών συμφερόντων που κατασκευάστηκε σε ναυπηγεία της Γιουγκοσλαβίας.

Τόσο οι απαρχές του ενδιαφέροντος για επενδύσεις από πλευράς ελληνικού ναυτιλιακού επιχειρείν στη Γιουγκοσλαβία όσο και τα διαρκώς αναπτυσσόμενα ναυπηγεία στα παράλια της σημερινής Κροατίας είχαν κεντρίσει το ενδιαφέρον του ναυτιλιακού Τύπου της εποχής. Τα Ναυτικά Χρονικά, με σειρά δημοσιευμάτων εκείνη την περίοδο, παρουσίασαν όχι μόνο την πορεία της κατασκευής του «Mimina», αλλά και τα γιουγκοσλαβικά ναυπηγεία ως μια «ανθούσα ναυπηγική βιομηχανία».

Σε ό,τι αφορά την πρώτη καθέλκυση ελληνικού πλοίου στη Γιουγκοσλαβία, τα Ναυτικά Χρονικά, στη στήλη των «Ναυτιλιακών Ειδήσεων» του τεύχους της 15ης Αυγούστου 1956, παρουσίασαν την τελετή καθέλκυσης και ονοματοδοσίας του «Mimina». Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το περιοδικό, η τελετή πραγματοποιήθηκε «εν μέσω θερμών ελληνο-γιουγκοσλαβικών εκδηλώσεων», παρουσία και της αναδόχου του σκάφους κ. Βάσως Γερακάρη, κόρης του πλοιοκτήτη Μιχαήλ Ευσταθίου. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του περιοδικού, η έμπνευση για την επιλογή του ονόματος για το νεότευκτο του Οίκου Ευσταθίου προήλθε από το ομώνυμο ιστιοφόρο πλοίο του τελευταίου.

Ο Έλληνας πλοιοκτήτης, στο πλαίσιο της τελετής, απηύθυνε σύντομο χαιρετισμό στους προσκεκλημένους, μιλώντας μάλιστα στη γιουγκοσλαβική γλώσσα. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας, εξέφρασε αφενός την ικανοποίησή του για την άρτια κατασκευή του πλοίου και αφετέρου τις ευχαριστίες του προς τη διοίκηση των ναυπηγείων, το τεχνικό προσωπικό και όλους όσοι συνέβαλαν στο έργο. Κλείνοντας, ανέφερε πως «εάν οι Έλληνες εφοπλιστές θέλουν να ναυπηγήσουν καλά πλοία από ένα καλό ναυπηγείο, θα γνωρίζουν πλέον τον δρόμο που θα πρέπει να ακολουθήσουν».

Σε ό,τι αφορά τα τεχνικά χαρακτηριστικά του «Mimina», διέθετε χωρητικότητα 12.800 τόνων, έφερε την ελληνική σημαία και η μηχανή του ήταν ελβετικής κατασκευής τύπου Sultzer, 5.600 ίππων. Παράλληλα, η υπηρεσιακή του ταχύτητα άγγιζε τα 15 μίλια την ώρα.

Αξίζει να σημειωθεί πως, κατά την περίοδο καθέλκυσης του «Mimina», τα ναυπηγεία της Ριέκα μετρούσαν ήδη 50 χρόνια ζωής. Σύμφωνα με το αρχείο των Ναυτικών Χρονικών, ιδρύθηκαν επί Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας και μέχρι τότε είχαν προχωρήσει στη ναυπήγηση περίπου 450 πλοίων. Μάλιστα, ήταν τα μεγαλύτερα της Γιουγκοσλαβίας, καθώς απασχολούσαν τουλάχιστον 3.500 εργάτες, ενώ διέθεταν και πέντε εσχάρες για πλοία μήκους 180 μ. και χωρητικότητας 25.000 τόνων.

Ο Μιχάλης Ευσταθίου ήταν ο πρώτος Έλληνας πλοιοκτήτης ο οποίος εναπόθεσε την εμπιστοσύνη του στα συγκεκριμένα ναυπηγεία, με το «Mimina» να αποτελεί μέρος μιας συνολικής παραγγελίας τεσσάρων αδελφών πλοίων. Αφορμής δοθείσης από την ολοκλήρωση της ναυπήγησης του «Mimina» κατά το επόμενο έτος, ο Μιχάλης Ευσταθίου θέλησε να αποτυπώσει τις σκέψεις του σχετικά με τη συνολική του εμπειρία στα γιουγκοσλαβικά ναυπηγεία στις σελίδες των Ναυτικών Χρονικών.

Πιο συγκεκριμένα, στη στήλη της «Αλληλογραφίας» του τεύχους της 1ης Μαΐου 1957, ο Έλληνας πλοιοκτήτης, σε επιστολή του, εκθέτει τις απόψεις του, υπ’ όψιν του αναγνωστικού κοινού του περιοδικού, παραθέτοντας «δύο ευχάριστα γεγονότα». Όπως πληροφορούμαστε από την επιστολή του, ο Έλληνας πλοιοκτήτης αναφέρει αρχικά τη 12η Μαρτίου 1957 ως ημερομηνία παράδοσης του πλοίου από τα ναυπηγεία της Ριέκα. Στη συνέχεια ανέφερε πως έμεινε ιδιαίτερα ευχαριστημένος από τη συνεργασία του με τους «φίλους Γιουγκοσλάβους ναυπηγούς, οι οποίοι ενήργησαν κατά έναν εντελώς εξαιρετικό τρόπο». Αυτό που εντυπωσίασε τον κ. Ευσταθίου ήταν η ποιότητα των δοκιμών αντοχής (endurance tests) που διεξήγαγαν οι Γιουγκοσλάβοιτεχνικοί, ούτως ώστε να επιβεβαιώσουν τη λειτουργική ετοιμότητα του «Mimina». Κλείνοντας, περιγράφει ενδελεχώς τις συγκινητικές αναμνήσεις του από την τελετή καθέλκυσης: Η έπαρση της ελληνικής και της γιουγκοσλαβικής σημαίας, οι οποίες υψώνονταν ταυτόχρονα στον ουρανό, ενώ η στρατιωτική μουσική φρουρά της Ριέκα απέδιδε τιμές, μέσω της ανάκρουσης των εθνικών ύμνων των δύο χωρών.

Απ’ ό,τι φαίνεται, η κατασκευή του πρώτου ελληνικού πλοίου στη Γιουγκοσλαβία αποτέλεσε ένα θεμελιώδες πρώτο βήμα για τις μετέπειτα ναυπηγικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Γιουγκοσλαβίας. Όπως αναφέρεται στο τεύχος της 15ης Ιανουαρίου 1957, τα ναυπηγεία της Ριέκα εκείνη την περίοδο είχαν αναλάβει την κατασκευή συνολικά 20 πλοίων, έντεκα εκ των οποίων αφορούσαν Έλληνες εφοπλιστές.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1950, καταγράφεται μια περίοδος ακμής για τη γιουγκοσλαβική ναυπηγική βιομηχανία. Έκτοτε, πολλοί Έλληνες και ξένοι πλοιοκτήτες ακολούθησαν το «κάλεσμα» του Μιχάλη Ευσταθίου και εμπιστεύτηκαν τα γιουγκοσλαβικά ναυπηγεία. Η συγκεκριμένη επενδυτική κίνηση του Οίκου Ευσταθίου, να επενδύσει στην ανεξερεύνητη για τα ελληνικά δεδομένα ναυπηγική βιομηχανία της Γιουγκοσλαβίας, συνέβαλε στην περαιτέρω εμβάθυνση των εμπορικών και οικονομικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Γιουγκοσλαβίας και αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα επιχειρηματικής οξύνοιας, απαραίτητης για την επιτυχημένη ενασχόληση με το θαλάσσιο επιχειρείν.

Μπορείτε να διαβάσετε το αφιέρωμα των Ναυτικών Χρονικών στο «Mimina» εδώ.