Oι προσδοκίες για παγκόσμιο πλεόνασμα στην αγορά ζάχαρης κατά την περίοδο 2024/25 διαφαίνεται ότι δεν αντανακλώνται στις τιμές. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις ανησυχίες σχετικά με τη σοδειά της Βραζιλίας, όπου οι συνθήκες ξηρασίας και οι πυρκαγιές στις εκτάσεις ζαχαροκάλαμου αύξησαν τους κινδύνους όχι μόνο για τη σοδειά της περιόδου 2024/25 αλλά και για τη σοδειά της περιόδου 2025/26. Οι βροχοπτώσεις που σημειώθηκαν πρόσφατα έχουν αμβλύνει κάποιες ανησυχίες για την επόμενη σοδειά.

Το αναμενόμενο μέγεθος του πλεονάσματος μειώθηκε μέσα στο έτος, με την παγκόσμια αγορά να αναμένει τώρα πλεόνασμα λίγο πάνω από 4 εκατ. τόνους το 2024/25. Ενώ υπάρχουν σαφείς κίνδυνοι για την προσφορά, η ING σε ανάλυσή της τονίζει ότι η ισχυρότερη παραγωγή της Ταϊλάνδης, της ΕΕ και ενδεχομένως της Ινδίας θα περιορίσει την άνοδο των τιμών.

Στην Ινδία, η παραγωγή ζάχαρης του πρώτους δύο μήνες του εμπορικού έτους 2024/25 διαμορφώθηκε σε 2,79 εκατ. τόνους, σημειώνοντας πτώση 35% σε σχέση με πέρυσι. Η Indian Sugar and Bio-Energy Manufacturers Association (ISMA) προβλέπει ότι η σοδειά 2024/25 θα ανέλθει σε 29,3 εκατ. τόνους, από 31,96 εκατ. τόνους την προηγούμενη περίοδο. Το μέγεθος της παραγωγής στην Ινδία θα καθορίσει αν η κυβέρνηση θα επιτρέψει τις εξαγωγές ζάχαρης αυτή τη σεζόν. Μια σοδειά προς το χαμηλότερο άκρο του εύρους θα μειώσει την πιθανότητα ή τουλάχιστον θα μεταθέσει το ενδεχόμενο εξαγωγών μέχρι πολύ αργότερα στην περίοδο, όταν θα υπάρχει πλήρης σαφήνεια σχετικά με την εγχώρια προσφορά.

Στην Ταϊλάνδη οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ανάκαμψη της παραγωγής. Οι υψηλότερες τιμές ζαχαροκάλαμου έχουν οδηγήσει σε υψηλότερες καλλιέργειες, ενώ οι καλύτερες καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια της περιόδου των βροχών φέτος θα αποδειχθούν ευεργετικές για τις γεωργικές αποδόσεις, σημειώνει η ING. Κατά συνέπεια, η παραγωγή εκτιμάται ότι θα φτάσει στους 11 εκατ. τόνους σε σύγκριση με τους λίγο πάνω από 8,5 εκατ. τόνους ζάχαρης πέρυσι. Η παραγωγή στην ΕΕ κατά το 2024/25 προβλέπεται να αυξηθεί κατά περίπου 1 εκατ. τόνους σε ετήσια βάση, στους 16,6 εκατ. τόνους, γεγονός που οφείλεται σε έναν συνδυασμό περισσότερων καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βελτίωσης των αποδόσεων.