Νέα μελέτη καταδεικνύει ότι το 75% του παγκόσμιου στόλου αλιευτικών σκαφών είναι «αόρατα» σε δημόσια θέα.

Η μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα στο περιοδικό Nature προσφέρει μια άνευ προηγουμένου εικόνα της βιομηχανικής χρήσης του ωκεανού, που δεν είχε χαρτογραφηθεί μέχρι σήμερα, και του τρόπου με τον οποίο αυτή αλλάζει.

Η πρωτοποριακή μελέτη, με επικεφαλής το Global Fishing Watch, χρησιμοποιεί μηχανική μάθηση και δορυφορικές εικόνες για να δημιουργήσει τον πρώτο παγκόσμιο χάρτη της κίνησης μεγάλων σκαφών και υπεράκτιων υποδομών, διαπιστώνοντας ένα αξιοσημείωτο ποσό δραστηριότητας που προηγουμένως ήταν «μη ορατό» για τα δημόσια συστήματα παρακολούθησης.

«Στην ξηρά έχουμε λεπτομερείς χάρτες σχεδόν για κάθε δρόμο και κτίριο στον πλανήτη. Αντίθετα, η ανάπτυξη στον ωκεανό μας έχει μείνει σε μεγάλο βαθμό κρυμμένη από τη δημόσια θέα. Η μελέτη αυτή συμβάλλει στην εξάλειψη των τυφλών σημείων και ρίχνει φως στο εύρος και στην ένταση της ανθρώπινης δραστηριότητας στη θάλασσα», τονίζει ο David Kroodsma, διευθυντής Έρευνας και Καινοτομίας στο Global Fishing Watch.

Οι ερευνητές ανέλυσαν 2 εκατ. gigabytes δορυφορικών εικόνων, που καλύπτουν την περίοδο 2017-2021, για να εντοπίσουν σκάφη και υπεράκτιες υποδομές στα ύδατα σε έξι ηπείρους, όπου συγκεντρώνονται περισσότερα από τα τρία τέταρτα της βιομηχανικής δραστηριότητας. Συνθέτοντας δεδομένα GPS με εικόνες ραντάρ και οπτικές εικόνες πέντε ετών, οι ερευνητές κατάφεραν να εντοπίσουν σκάφη που δεν μετέδωσαν τη θέση τους. Χρησιμοποιώντας μηχανική μάθηση, κατέληξαν στη συνέχεια στο συμπέρασμα ποια από αυτά τα σκάφη ήταν πιθανό να εμπλέκονται σε αλιευτική δραστηριότητα.

Παρόλο που δεν απαιτείται από όλα τα σκάφη να μεταδίδουν τη θέση τους, τα πλοία που απουσιάζουν από τα δημόσια συστήματα παρακολούθησης δημιουργούν μεγάλες προκλήσεις για την προστασία και τη διαχείριση των φυσικών πόρων. Οι ερευνητές διαπίστωσαν πολυάριθμα αλιευτικά σκάφη του «σκοτεινού στόλου».

Η μελέτη δείχνει επίσης πώς αλλάζει η ανθρώπινη δραστηριότητα στον ωκεανό. Ταυτόχρονα, κατά την περίοδο της πανδημίας, η αλιευτική δραστηριότητα μειώθηκε παγκοσμίως κατά περίπου 12%, με μείωση 8% να καταγράφεται στην Κίνα και 14% αλλού. Αντίθετα, η δραστηριότητα των ποντοπόρων πλοίων παρέμεινε σταθερή. Τέλος, αναδεικνύει τις δυνατότητες αυτής της νέας τεχνολογίας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Η χαρτογράφηση της συνολικής κυκλοφορίας των πλοίων θα βελτιώσει τις εκτιμήσεις για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στη θάλασσα, ενώ οι χάρτες των υπεράκτιων υποδομών μπορούν να ενημερώσουν για την ανάπτυξη της αιολικής ενέργειας ή να βοηθήσουν στην παρακολούθηση της υποβάθμισης της θάλασσας που προκαλείται από την εξερεύνηση πετρελαίου.